Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/400 K.2019/5585

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.02.2017 tarih ve 2014/1312-2017/75 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 17.09.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında 02/08/2012 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davalının imalat formeni olarak çalışmaya başladığını, ancak 29.05.2014 tarihinde istifa ettiğini, 05.09.2011 tarihli gizlilik anlaşmasına aykırı hareket ederek müvekkili şirketle aynı konuda faaliyet gösteren ve aynı bölgede bulunan başka bir şirkette çalışmaya başladığını, davalının şirketin üretim sırlarını bildiğini ve müşterileri tanıdığı için aynı bölgede aynı işi yapan başka bir şirkette çalışarak rekabet yasağını ihlal ettiğini ileri sürerek, 70.000,00 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, işe giriş tarihinden 2011 yılına kadar herhangi bir sözleşme imzalamadığını, ancak 2011 yılı Eylül ayında bir kısmı boş olan gizlilik sözleşmesinin imzalanmaması durumunda işten çıkarılacakları tehdidi ile tüm çalışanlara imzalatıldığını, davalının işe girişte vaat edilen ücretin altında bir ücretle çalıştırıldığını, işyerinden beklentileri karşılanmadığı için 28.05.2014 tarihinde iş sözleşmesini haklı ve tek taraflı olarak feshettiğini, acilen iş bulması gerektiğinden 02.06.2014 tarihinde diğer şirkette çalışmaya başladığını,

05.09.2011 tarihli gizlilik sözleşmesinin baskı ve tehdit altında imzalattırıldığı için yok hükmünde olduğunu, belirsiz süreli iş sözleşmesini davacının Aktek'te çalıştığı dönemde imzaladığını, taraf kısmındaki firma adının sonradan doldurulduğunu ve bu sebeple geçersiz olduğunu, davalının işyeri ve üretim sırlarına vakıf olmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, rekabet etme yasağı sözleşmesinin, taraflar arasında akdedilen iş sözleşmesinden çok önce imzalandığı, TBK 444. madde gereğince geçerli bir rekabet etme yasağı sözleşmesinden söz edebilmek için taraflar arasında mevcut bir iş akdinin olması gerektiği, taraflar arasında iş akdi olmadan imzalanan rekabet yasağına ilişkin sözleşmenin batıl olduğu, batıl olan sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davacı tarafça talep edilmesinin yasal olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davalı tarafından imzalanan gizlilik anlaşması başlıklı belgenin başlangıç kısmının "Ateco Tank Teknolojileri Müh. Mak. Met. İnş. San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nde personel olarak çalışmak için 02/08/2012- 28/05/2014 arasında çalışan Mahir Türkkan bu gizlilik anlaşmasını imzalayarak taahhüt eder ki; cümlesi ile başladığı, iş sözleşmesine göre; davalının, davacı şirkette çalışmaya başladığı tarihin 02/08/2012 olması yine istifa tarihinin 28/05/2014 tarihi olması ve bu tarihlerin aynısının davalı tarafından 05/09/2011 tarihinde imzalanan belgede yazılmasının rekabet sözleşmesinin başlığının sonradan doldurulduğunu açıkça gösterdiği, bundan ayrı olarak SGK kayıtlarına göre;

davalının 05/09/2011 tarihinde davacı şirkette çalışmadığı dolayısıyla bu belgeye dayanarak davacının cezai şart istemesinin mümkün olmadığı, kaldı ki bir an için davalının sözleşmeyi davacı işyerinde çalışırken imzaladığı kabul edilse bile sözleşmenin TBK'nın 445. maddesine aykırı olarak yer ve yapılacak işin türü bakımından sınırlamalar içermediği ve süreninde 7 yıl olarak belirlendiği, dolayısıyla cezai şartın geçersiz olduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve taraflar arasında akdedilen 05.09.2011 tarihli gizlilik anlaşmasında ''...02.08.2012 - 28.05.2014 arasında ...'' denilmiş olmasına, anlaşmanın bu kısmının sonradan doldurulmuş olduğunun anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.