KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/4046 E., 2020/894 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2020
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/10/2015 gün ve 2013/220 - 2015/321 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/02/2018 gün ve 2016/6841 - 2018/742 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin "ATV" ibareli 9, 16, 38 ve 41. sınıf ürün ve hizmetleri içeren bir çok tanınmış markaların sahibi olduğunu, uzun yıllardan bu yana yayıncılık sektöründe kullanılarak haklı bir yer ve bilinirlik elde etmiş olduğunu, davalının 2011/107549 sayılı "ATV ADVANCED TECNOLOGY VALVE" ibareli 6 ve 7. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazının YİDK tarafından 2013-M-3887 sayılı kararla nihai olarak reddedildiğini,
başvurunun tescili halinde davalının müvekkil markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp müvekkili markalarının itibarının ve ayırt edici karakterinin zedeleneceğini ileri sürerek TPMK YİDK'ın 2013-M-3887 sayılı kararının iptali ile davalı adına başvurusu yapılan 2011/107549 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiş, davalı şirket davaya cevap vermemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/4046, K. 2020/894, 4 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama