Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4099 K.2019/631

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/04/2016 tarih ve 2016/40-2016/317 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 11.10.2010 tarih ve 7 O 360/08 sayılı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve yargılama masraflarına dair masraf tespit kararlarının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davadan sonra 19/07/2012 tarihli ibraname sunulduğu gerekçesiyle dava konusu asıl ve feri alacaklar hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, davalı tarafça davadan sonra sunulan ibraname uyarınca ödeme karşılığında davacının davalıyı ibra ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında da karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de.

6100 sayılı HMK'nın 331/1. maddesi gereğince hakim, davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir eder.

Bu durumda, davacının davalı tarafı dava tarihinden sonra ibra ettiği ve bu sebeple dava tarihindeki haklılık durumuna göre davalı tarafın yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değilse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.