Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4348 K.2020/1032

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14/04/2016 gün ve 2016/32 - 2016/239 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/04/2018 gün ve 2016/10235 - 2018/2561 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tasarrufunu ...

A.Ş'de değerlendirmek üzere ilgili bankaya başvurduğunu, ancak ... yetkililerinin Yurt Off-Shore Bank'ın ... güvencesinde olduğu konusunda aldatıcı, ısrarlı beyan ve tavırlarıyla müvekkilini yanıltarak tasarruflarını off-shore hesabına yatırmasını sağladıklarını, müvekkilinin ... aracılığı ile 20.10.1999 tarihinde 4.000 TL, 21.10.1999 tarihinde 2.650 TL mevduat yatırdığını, 4.000 TL'nin 29.12.1999 tarihinde 4.318,35 TL'ye ulaştığını, bu paraların anapara ve faizlerinin müvekkiline ödenmediğini, müvekkiline ödenmeyen 4.318,35 TL'nin vade tarihi olan 29.12.1999 tarihinden dava tarihine kadar avans faizleri ile birlikte 25.653 TL'na ulaştığını,

25.11.1999 vadeli 2.650 TL'nin bu tarihten dava tarihine kadar değişen avans faizleri ile birlikte 15.939 TL'ye ulaştığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.653 TL'ye ve 15.939 TL'nin anaparaları olan 4.318,35 TL ve 2.650 TL üzerinden işleyecek avans faizleri ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının off-shore hesabına 4.000,00 TL ve 2.650,00 TL'den oluşan mevduatını sırasıyla 20/10/1999 ve 21/10/1999 tarihlerinde yatırdığı, bu tarihlerden itibaren avans faizi işletilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulune dair verilen kararın davacı, davalı, fer'i müdahil vekilleri tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.