Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4376 K.2019/5633

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24/04/2017 tarih ve 2016/230 E- 2017/454 K. sayılı kararın asıl davada davacı-birleşen davada davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/07/2018 tarih ve 2018/72 E- 2018/695 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl birleşen ve karşı davada davacı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı, birleşen davada davalı-karşı davacı vekili, davacı ...'in kardeşi ... ile Şayir Dağıtım Ltd. Şti.'nin ortağı olduklarını, bu şirketten elde edilen gelir kapsamında davacıya ödenmek üzere 117.000,00 TL nakit paranın şirket muhasebecisi Ali Gücüyener tarafından şirket kasasından alındığını, para muhasebeci tarafından davacıya teslim edilecekken, davalı ...'in paranın kendisine ödenmesi istemesi üzerine muhasebecinin parayı ...'e ödediğini ileri sürerek asıl ve birleşen davada kendisine ödenmesi gereken paranın ... ve Şayir Dağıtım Ltd.Şti.'den tahsilini, kendisine ödenmiş bir para olmadığı için birleşen davada şirket tarafından aleyhine açılmış davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı-karşı davalı şirket vekili, ...'in şirketten borç aldığı 117.000,00 TL'yi ödemediği iddiası ile bu paranın iadesini ve para ...'e ödendiği için birleşen davada açılan karşı davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davalı ...'e ödenen bir para olmadığını savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, asıl ve birleşen davalarda uyuşmazlığın şirketten çıktığı iddia edilen 117.000,00 TL'nin kimin uhdesinde kaldığından kaynaklandığı, asıl dava ve birleşen davadaki karşı dava yönünden şirketin kasasından ...'e ödenmek üzere kâr payı çıktığı iddiasının şirket kayıtları ile doğrulanmadığı, dava miktarı itibariyle ...'in iddiasını tanıkla ispat etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın ve birleşen davadaki karşı davanın reddine, birleşen dava yönünden ise şirket tarafından ...'e 117.000,00 TL ödendiği ispatlanamadığından birleşen davanın da reddine karar verilmiştir.Bu karara karşı asıl davada davacı, birleşen davada davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce, dosya kapsamı itibarıyla ...'in iddiasını ispatlayamadığı, şirketin dağıtılacak bir kârı olmadığı, mahkeme kararının yasa ve usule uygun olduğu gerekçesiyle asıl davada davacı, birleşen davada davalı- karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl, birleşen ve karşı dava davacı vekilleri temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacı - birleşen davada karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından asıl dava ve birleşen dosyadaki karşı dava yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- 6100 sayılı HMK'nın 341/1 maddesi gereğince ilk derece mahkemeleri tarafından verilmiş nihai kararlar için istinaf kanun yoluna başvurulabilir. Aynı kanunun 361/1 maddesi gereğince de Bölge Adli Mahkemesi Hukuk Daireleri tarafından verilen temyizi kabil nihai kararlar için iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Dosya kapsamında birleşen dava davacısı Şayir Gsm Dağ.Ltd.Şti. tarafından birleşen davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına karşı süresinde istinaf kanun yoluna başvurulmadığı için birleşen dava hakkında verilen karar anılan şirket yönünden kesinleşmiştir.

İstinaf yoluna başvurulmamakla kesin hale gelen bu karara ilişkin birleşen dava davacısı şirketin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı temyiz hakkı olmadığından birleşen dava davacısı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.