Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4415 K.2020/1830

Taraflar arasında görülen davada Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/03/2018 tarih ve 2016/100-2018/173 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.02.2020 günü hazır bulunan davacı asil ... vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının kardeş olduklarını, davalının cezaevinde bulunduğu süre içerisinde davacının davalıya ve davalının işletmesine ait borçları ödediğini, bu ödemeleri yaparken aile efradından pek çok borç aldığını, yine davalıya da borç para verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL manevi tazminat ile 90.000,00 TL maddi tazminatın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilin cezaevine girmesi nedeniyle sahibi olduğu Yeşiltepe Su isimli işyerindeki işlerin takibini davacının yerine getirdiğini, davacının davalıya ait ödemeleri bizzat işletmenin gelirleri ile yaptığını, davalının davacıya başkalarından borç alınması yönünde bir talimat vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, HSCB Bankasına yapılan 2.100,00TL, Yapı Kredi Bankasına yapılan 21.129,72 TL, 2009/21354, 2009/20063, 2009/27004 tahsilat sıra nolu makbuzlar toplamı karşılığı yapılan 500,00 TL ödemenin davacı tarafından yapıldığı ayrıca, davalının davacının iş yerinde çalıştığı 05.07.2009-27.03.2010 tarihleri arası emek ve mesaisi karşılığının 13.800,00 TL olduğu, buna göre davacının alacağının toplamının 37.529,22 TL olduğunun anlaşıldığı,

diğer dekont, makbuz vd. ödeme belgelerindeki ödemelerin davacı tarafından davacının malvarlığından yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 37.529,22 TL'nin dava tarihi olan 16/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise, reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince. Dava, davacı ticari vekilin yaptığı harcamaların davalı vekalet verenden istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında, davacının, işletmenin borçlarını kapatmak için davalı kardeşi adına borç aldığı, işletmeye baktığı dönemlerde işletmenin kar ettiği kabul edildiğine ve karar davalı tarafça temyiz edilmediğine göre, davalının, davacı tarafından yapılan ödemelerin şirket gelirinden ödendiğini iddia edip bu hususu ispat edemediği nazara alınarak değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmesine ve bu yönden davacı lehine usuli müktesep hak oluşmasına rağmen anılan husus göz önünde bulundurulmaksızın hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda diğer dekont,

makbuz vb. belgelerdeki ödemelerin davacı tarafından yapıldığının ispatlanamadığından bahisle yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.