Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4453 K.2020/1666

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.12.2017 tarih, 2013/1217 E- 2017/1317 K. sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenmiş olup davacının Daire Başkanı ... ve Üyeler ...ve ...hakkında yapmış olduğu hakimin reddi talebinin Dairemizin 14.02.2020 tarihli kararı ile reddedildiği anlaşılmış olmakla ve temyiz dilekçesinde temyiz incelenmesinin duruşmalı yapılması isteminde bulunan davacının 18.02.2020 tarihli telgrafı ile temyiz incelemesinin duruşmasız yapılmasını talep etmesi üzerine duruşma yapılmasına yer olmadığına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik

Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, acente niteliğine sahip müvekkilinin, davalının ürettiği malların Yunanistan'a ihracatı hususunda aracılık ettiğini, taraflar arasındaki bu ticaretin 06.09.2002 ila 31.12.2005 tarihleri arasında meydana geldiğini, davalının müvekkiline komisyon ödememek için davacının portföyündeki alıcılarla irtibata geçtiğini, bu yolla müvekkilinin zarara uğratıldığını, bakiye komisyon ücretinin de ödenmediğini, davalının taraflar arasındaki ilişkiyi haksız sona erdirdiğini ileri sürerek şimdilik 40.000.- TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 09.12.2009 havale ve harç tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 296.349,82 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, tellallik akitlerinde 1 yıllık zamanaşımı süresi olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, basiretli davranmayan davacının müvekkilinin 180.000 Eurosunu batırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, bozma ilamında taraflar arasındaki ilişkinin tellallık ilişkisi olduğunun kabul edildiği, dava konusu işlemlerin 06.09.2002 ila 31.12.2005 tarihleri arasında gerçekleştiği, davanın 02.11.2007 tarihinde açılıp ıslahın 09.12.2009 tarihinde yapıldığı, ticari işler tellallığı ücreti isteme hakkına ilişkin zamanaşımı süresinin 6762 sayılı TTK'nın 106/2. maddesinde bir yıl olarak düzenlendiği, davalının süresinde zamanaşımı defiinde bulunduğu,

6102 sayılı TTK'da ticari işler tellallığının düzenlenmediği ileri sürülmüşse de Yargıtay'ın 6102 sayılı TTK'nın yürürlüğe girmesinden sonra uygulanacak hükümler hakkında değerlendirme yaptığı, bozma ilamına uyulmakla usuli müktesep hakkın oluştuğu, 6103 sayılı Kanun'un 2/1-a maddesi uyarınca olayın cereyan ettiği tarihte yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın uygulanması gerektiği, aynı Kanunun 6/1. maddesinde de yeni TTK'nın yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlayan zamanaşımı sürelerinin eski hukuka tabi olduğunun düzenlendiği, davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1- Davacı, 20.09.2018 tarihli dilekçesinde temyiz incelemesi masraflarını ve harçlarını karşılayacak durumda olmadığını belirterek adli yardım talebinde bulunmuşsa da, 26.02.2018 tarihinde temyiz harçlarını ödediği, mahkemenin 05.07.2018 tarihli muhtırası üzerine de dosyanın Yargıtay'a gidiş-dönüş ve tebliğ giderleri için istenen gider avansını yatırdığı, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği, bu itibarla temyiz kanun yolu için istenen adli yardım talebinin konusunun kalmadığı anlaşıldığından davacının adli yardım talebi hakkında bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.