Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4511 K.2019/6113

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06/12/2016 tarih ve 2014/1020 E- 2016/831 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/07/2018 tarih ve 2017/363 E- 2018/763 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin şirketin 22 yılı aşkın süredir evye sektöründe faaliyet gösterdiğini, davacının başta Mısır olmak üzere birçok ülkeye evye ürünü üretip ihraç ettiğini, davalının da aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin, davacı şirketin Mısır’daki müşterisi ...’ya ürün satmak üzere evye ürettiğini ve bu ürünlere davacı şirketin etiketini basmak suretiyle ihraç edeceği aşamada bu ürünlere mahkeme kararıyla tedbiren el konulduğunu, davalı şirketin, davacı şirket ürünü ile iltibas yaratacak şekilde faaliyette bulunması sebebi ile haksız rekabet fiilini işlediğini, ayrıca davalının,

davacı müşterisini yanıltarak davacının ürettiği ürünlerin kalitesinden çok daha kötü kalitede malı, davacının ismini ve etiketini kullanmak suretiyle yurt dışına ihraç etme girişiminde bulunduğunu, davalının suç teşkil eden eylemleri nedeniyle Küçükçekmece Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, Küçükçekmece 9. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/1147 D.İş sayılı dosyasından verilen tedbir kararı çerçevesinde davalı şirketin adresinde 13.09.2013 tarihinde arama yapıldığını, yapılan aramada,

evyeler üzerindeki etiketlerde üretici/ihraç eden kısmında davacı unvanını içeren “KROM ÇELİK” ibaresi yer alan 4360 adet evye ürünün tespit edildiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitine ve menine ve haksız rekabete konu malların davacının zararına mahsuben davcıya verilmesini, bakiye zararın tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili, 11/10/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 101.169,18 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davalının, müşteri talebi doğrultusunda üretim yaptığını, ürün üzerinde yer alan etiketin müşterisine ait olduğunu, davalının haksız rekabette bulunma gibi bir iradesi ve hareketi olmadığını, haksız rekabet teşkil eden bir eylem olmadığı, olay nedeniyle davacının zararının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından kopyalandığı iddia edilen ürünlerin, ilk defa davacı tarafından Ar-Ge çalışması yapmak suretiyle üretilen etiketleri ile piyasaya sürüldüğü ve bu etiketlerin üzerinde davacının “KROM ÇELİK” ibareli ticaret unvanının esas unsurunun bulunduğu, bu durumun TTK 55 anlamında haksız rekabet oluşturduğu, davacının itibar kaybına ilişkin tazminat talebinin yerinde olmadığı, malların mülkiyetinin tazminattan mahsup edilmek suretiyle davacıya bırakılabileceği kanaatine varıldığı,

bu nedenle de ihtilaf konusu ürünlerin değerinin (Bilirkişiler tarafından da tespit edilmiş olan 15.146,82 TL olarak kabulü) uygun görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, haksız rekabete konu ürünlerin mülkiyetinin davacı tarafta bırakılmasına, bakiye 86.022,36 TL'nin 10.000,00 TL'sına dava tarihinden geri kalan 76.022,36 TL'sına ıslah tarihi olan 11/10/2016 tarihinden itibaren uygulanacak ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesinin karar başlığında Ali Numan Yurtseven davalı olarak gösterilmiş ise de bu şahsın dava dilekçesinde davalı şirketin temsilcisi sıfatıyla gösterildiği, maddi hatanın istinaf yargılama aşamasında düzeltildiği, ceza mahkemesinin akıbeti sorulması ve karar kesinleşmiş ise kesinleşme şerhinin istenmesi üzerine yazılan yazıya verilen kararının kesinleştiğinin bildirildiği, ilk derece mahkemesi yargılamasında alınan kök raporda hesaplanan satış değerinden, bu ürünlerin üretim ve pazarlama gibi maliyetleri düşülerek,

elde edilebilecek net kararın hesaplanması için istinaf aşamasında ek rapor alındığı, alınan raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulü ile haksız rekabete konu olup, davacıya verilen emtianın hurda bedelinin ve maliyet kalemlerinin düşülmesi suretiyle belirlenen 34.515,76 TL maddi tazminatın, 10.000,00 TL'lik bölümü yönünden dava tarihinden itibaren, 24.515,76 TL'lik bölümü yönünden ıslah tarihi olan 11/10/2016 tarihinden itibaren işleyecek ve 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi uyarınca avans esasına göre hesaplanacak temerrüt faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.