Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4648 K.2019/6331

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17.04.2018 tarih ve 2014/1031-2018/404 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TEB vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile iş ilişkisi içinde olan dava dışı Kaya Otomotiv Ltd. Şti. ve ortakları tarafından düzenlenen çeklerin ciro yoluyla müvekkiline devredildiğini, çek hesabının sahte kişiler adına açılması nedeniyle müvekkili tarafından bedellerinin tahsil edilmesinin mümkün olmadığının anlaşıldığını, davalı bankanın eylemi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000 TL’nin davalı bankadan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Islah ile 781.087,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın davacı şirketten alacaklı olduğunu, ancak alacağını LBT Varlık Yönetimi A.Ş’ye devrettiğini, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Temlik alan LBT Varlık Yönetimi A.Ş vekili, müvekkilinin davalı bankanın davacı şirketten olan alacağını temlik aldığını bildirerek, davanın müvekkiline karşı yöneltilmesi gerektiğini bildirmiş, yargılama sırasında verdiği dilekçe ile temlik sözleşmesinin dosyaya sehven sunulduğunu, davaya davalı bankaya karşı devam edilmesinin gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu zarara neden olan çeklerin keşidecileri sahte kimlikler ve buna göre düzenlenmiş imza sirküleri ile Kaya Otomotiv Ltd.

Şti.'nin vergi levhasını kullanarak davalı bankadan çek hesabı açtırdıkları, çekleri Kaya Otomotiv Şirketi adına yaptıkları ticari faaliyetlerinde piyasaya sürerek dolandırıcılık suçunu işledikleri, bu hususların ceza davasında belirlendiği, davalı bankanın çek hesabı açarken ve çek karnesi verirken talepte bulunan kişilerle ilgili araştırma yapması, yeterli kesin kanıya vardıktan sonra hesap açarak çek karnesi vermesi gerektiği, somut olayda bankanın keşidecileri yeterince tanımadan hesap açarak çek karnesi vermesinden dolayı kusurlu bulunduğu, davacının da ciro yoluyla devraldığı çekleri ciro eden dava dışı Kaya Otomotiv Tekstil İnş.

Ltd. Şti. ve ortakları hakkında gerekli araştırmaları yaparak çekleri alması gerekirken gerekli araştırma yapmaksızın çekleri almasından dolayı müterafik kusurlu olduğu, tarafların %50'şer kusurlu olduğu, davacı tarafça ıslah isteminde bulunulduğu, ancak bozma ilamı sonrasında ıslah yapılamayacağı, davacının zararının 10.000,00 TL'nin çok üzerinde olduğu hususunun kesin olduğu,

davacının zararının (fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak) dava konusu olan 10.000,00 TL'lik karşılıksız çeke ilişkin olarak davalı banka tarafından tazmini gerektiği gerekçesi ile ıslahla arttırılan kısmın usulden reddine, davanın kabulüne, 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TEB vekili temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı TEB A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının yerinde değildir.

2- Dava, sahte isimler kullanan kişiler tarafından keşide edilen çekler nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi için çek hesabı açan banka hakkında tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, doğan tüm zarar nedeniyle fazlaya dair hakları saklı tutarak şimdilik 10.000.- TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının zararı bakımından tarafların eşit oranda kusurlu olduğu, davacının oluşan zararının 10.000.- TL'den fazla olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece tarafların eşit oranda kusurlu olduğu tespit edildiğine göre dava dilekçesinde istenen miktarların kabul edilen müterafik kusur oranında paylaştırılması gerekirken, gizli talep aşımı suretiyle 10.000.- TL'nin tahsiline karar verilmesi yerinde olmamış, kararın mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar vermeyi gerektirmiştir.