Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4649 K.2020/2003

Hasımsız olarak görülen davada Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07/04/2015 gün ve 2014/595 - 2015/254 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/06/2018 gün ve 2016/13593 - 2018/4525 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, merkezi Ödemiş olan davacı şirketin İzmir ve Aydın İli çevresinde anlaşmalı olduğu iş yerleri ve fabrikalara iş güvenliği-iş sağlığı konusunda hizmet verdiğini, bünyesinde iş güvenliği uzmanları ile doktor ve hemşire istihdam ettiğini, iş güvenliği uzmanı olan makine mühendisi Engin Kocaman'ın anlaşmalı iş yerlerine hizmet verip fatura tanzim ettiğini, 06.09.2014 tarihinde aracın sağ ön camının zorla açılmış ve cam çerçevesinin çıkarılmış olduğunu, araç içinde bulunan laptop, harddisk ile birlikte evrak çantasının da alınmış olduğunu, kolluğa bildirdiğini, soruşturmanın devam etmekte olduğunu, çalınan evrak çantasında davacı şirkete ait kısmen kullanılmış faturalarının olduğunu ileri sürerek TTK'nın 68. maddesi gereği zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.