Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4749 K.2020/2285

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/06/2015 gün ve 2014/860 - 2015/419 sayılı kararı onayan Daire'nin 04/04/2018 gün ve 2018/1022 - 2018/2381 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin dayanağını 15.02.2012 tarihli alt imtiyaz ve ek kira sözleşmesinin oluşturduğunu, bu kapsamda davalı tarafından kendi nam ve hesabına "Dia" ticari ismi ve hizmet markası adı altında süpermarket işletildiği, davalının cari hesap ilişkisinden kaynaklı 68.280,94 TL borcunun tahsili için başlatılan takibe itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazının iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.