KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/4869 E., 2020/3442 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03/03/2016 gün ve 2012/185 - 2016/78 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/05/2018 gün ve 2018/1560 - 2018/3612 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile tasfiye aşamasındaki Tango Eğlence İşletmeleri Gıda Hayvancılık Sanayi ve Ticaret Ltd.
Şti'nin ortağı olduğunu, davalının müvekilinin kendisine ortaklıktan kaynaklanan borcunun bulunduğunu sık sık dile getirdiğini ancak bunun doğru olmadığını, davalı tarafından Şirket Müdürü ...’ın 2003-2004-2005-2006-2007 yıllarında hesap durumu başlıklı 2004 ve 2005 yıllarında gerçekleştiği iddia edilen para alışverişlerinin gösterildiği bir hesap çizelgesi arasına davalının el yazısı ile sıkıştırılarak yazılan “...’a şahsi borcum 79.444,00 TL” şeklinde bir cümle bulunan 02/02/2008 tarihli belge ile müvekkiline karşı icra takibi başlatıldığını,
müvekkilinin davalıya borcu olmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespiti ile kötü niyet tazminatı ödemesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, şirketin 2003 yılından beri bizzat davacı tarafından tutulan kasa defterinde şirketin net kârının yıl yıl çıkartıldığını ve müvekkiline ödenmesi gereken 100.534,00 TL'den sadece 30.000,00 TL ödendiğini, 70.534,00 TL alacağının kaldığını, bu durumun davacı tarafından kabul edildiğini ve ikrar edilerek imzalandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/4869, K. 2020/3442, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama