Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4871 K.2020/2148

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2015/432 - 2015/731 sayılı kararı onayan Daire'nin 26/04/2018 gün ve 2016/9750 - 2018/3156 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 15/04/2015 tarihinde yapılan gelen kurulunda müvekkilinin sormuş olduğu sorulara bilgi alma ve inceleme kapsamında yeterli bir cevap alamadığını, bir kısım sorularına da ticari sır olması nedeniyle cevap verilmediğini ileri sürerek, 6102 sayılı TTK'nın 437. maddesi uyarınca müvekkiline bilgi alma ve inceleme yetkisi verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece 05/05/2016 tarihli ek karar ile kararın kesin nitelikte bulunduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Ek kararın, davacı vekilince temyizi üzerine ek karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.