Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/5153 K.2020/2718

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04/02/2016 gün ve 2014/418 - 2016/61 sayılı kararı bozan Daire'nin 23/05/2018 gün ve 2016/12305 - 2018/3873 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1974 yılından beri kullandığı tanınmış "BOTAŞ" markasının tescili amacıyla 2011/113705 sayılı ile yapılan başvurunun davalının "Botaş İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti." şekil ibareli 2008/41781 sayılı markası nedeniyle 19. ve 37. sınıflarda kısmen reddedildiğini, işaret üzerinde önceye dayalı hak sahibi olan davacının "BOTAŞ" ibaresine tanınmışlık, ayırt edicilik ve güvenilirlik kazandırdığı,

davalının markasının müvekkili ile müsemma, bilinirliği yüksek BOTAŞ ibaresinden haksız yarar sağladığını, bu ibare sayesinde itibar ve reklam gücü elde ettiğini, kötü niyetli tescil ettirildiğini, 556 sayılı KHK'de zikredilen hükümsüzlük hallerinin somut olayda gerçekleştiğini, davalının TTK'nın 57. maddesine aykırı davrandığını, davalının ticaret unvanının da haksız kazanç elde etmesine ve haksız rekabete sebebiyet vereceğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2008/41781 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile davalının ticaret unvanının ticaret sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 2008/41781 sayılı "Botaş İnşaat Taahhüt Ticaret Sanayi Ltd. Şti." markasının hükümsüzlüğüne, ticaret unvanı ile ilgili talebin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davalı yararına bozulmuştur. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.