Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/550 K.2019/2820

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25/02/2016 tarih ve 2014/166-2016/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı kurum vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “TRONİC” ibareli 9, 11, 20 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2003/9222 ve “TRONİC” ibareli 7, 9, 11, 20 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2000/13607 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalının 7, 9, 35, 36, 37, 39 ve 42. sınıf ürün ve hizmetleri içeren “ERGO TRONİC” ibareli marka tescil başvurusuna iltibas vakıasına dayanılarak yapılan itirazlarının Markalar Dairesi tarafından 9. sınıf ürünler bakımından kabul edilerek başvurunun bu ürünler yönünden reddedildiğini, başvurunun kısmen reddi kararına davalı tarafından itiraz edildiğini,

itirazın nihai olarak YİDK tarafından kabul edildiğini ve başvurunun marka bülteninde ilan edilen mal ve hizmetler yönünden devam ettirildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2010-M-2373 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, davacı markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun “TRONİC” ibaresinden oluştuğu, ibarenin cins, vasıf belirtmediği, somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, başvuru markasında yer alan “ERGO” ibaresinin benzerliğin etkilerini geri plâna atmaya elverişli olmadığı, taraf markalarda yer alan mal ve hizmetlerin büyük bir kısmının aynı olduğu, diğer ürün ve hizmetlerin ise başvuru kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı dağıtım kanallarına tabi olması, benzer ihtiyaçları gidermeleri, birbirleri yerine ikame edilebilme olanaklarının bulunması ve

özellikle işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin iltibas kavramına dahil edilmesi karşısında davalı başvurusu ile davacı markalar kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı tür sayılmalarının zorunlu olduğu, ortalama düzeydeki alıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu derhâl ve hiç düşünmeden ilk bakışta algılamalarının mümkün olmadığı, YİDK'nın başvuruyu 9. sınıf ürünler bakımından tescil etmesinin hukuka uygun olmadığı, davacının yalnızca 9. sınıf ürünler bakımından YİDK kararına taraf sıfatının bulunduğu, marka tescilinin dava tarihinden sonra gerçekleştiği, dava tarihinde tescilli bir markanın bulunduğu,

hükümsüzlük isteminin tüm sınıflar için kabulünün gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne,TPMK YİDK'nın 2010-M-2373 sayılı kararının 9. sınıf ürünler bakımından başvurunun devamı yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2009/22516 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.