Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/5816 K.2019/6791

Taraflar arasında görülen davada Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12/09/2017 tarih ve 2016/859 E.- 2017/696 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/10/2018 tarih ve 2018/317 E.- 2018/1030 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin "Mis Kebap" isimli firmanın sahibi olduğunu, müvekkilinin yeşil/beyaz renklerle yazılan "Mis Kebap" markasını 07/05/2005 tarihinde tescil ettiğini ve 07/02/2015 tarihinde ise 10 yıllık süre ile ile yenilediğini, müvekkilinin Mis Kebap isimli işyerinde ürünlerini yeşil beyaz ambalajlarla satışa sunulduğunu, kartvizit ve tabelada yine bu renklerin yer aldığını, davalının işyerinde müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil edici şekilde, poşet/ambalaj, tabelasında, aynı şekilde yeşil/beyaz tonlarla "Royal" ismi küçük yazılmak suretiyle "Mis Döner" ifadesinin kullanıldığını,

yine müvekkilinin [TELEFON] nolu telefonu numarasına çok yakın olacak şekilde 223 52 45 - 223 52 43 nolu telefon numaralarının alındığını, keza aynı şekilde iş yerine gelenlere de iş yerini "Mis Döner" olarak tanıttıklarını, bu nedenle yüksek satış rakamları yakaladıklarını, ancak kalite ve tat olarak müvekkili firmanın markasının itibarını kaybetmesine neden olduğunu ileri sürerek, davalının müvekkilinin markasına vaki tecavüzünün meni'ne, kullanımının engellenmesine, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkiline ait işyerinin otel olarak faaliyet göstermek üzere hazırlanmakta olduğunu, ihtiyati tedbir kararına itiraz ettiklerini, Mis Kebap isimli davacı şirketin kapalı olması ve başkaca bir şubesinin bulunmaması nedeniyle zarara uğramasının imkansız olduğunu, aksine Sivas ilinin en işlek caddesinde yüzlerce kişi önünde tabelanın sökülmesinin müvekkili şirketin ticari itibarını zedelediğini, davacı tarafın dayandığı 5883 sayılı yasa ve 556 sayılı KHK müvekkiline ait “Royal Mis Döner” isimli markanın da koruma altında olduğunu, her iki işyerinin lokasyonun farklı olduğunu, iç ve dış görünüş,

renk ve dizayn bakımından en ufak benzerlik bulunmadığını, logo olarak da bir benzerlik bulunmadığını, Türkiyede ”Mis” ibaresini kullanan çok lokanta olduğunu, davacı tarafın Mis kelimesini kendine mal etmeye çalıştığı, bu nedenlerle HMK'nun 395. maddesi hükümleri uyarınca uyarınca davacının göstermiş olduğu teminat miktarı ile orantılı bir teminat gösterilerek tedbir kararının değiştirilmesinine veya kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporları doğrultusunda, asıl ayırt edici unsurun "Mis" ibaresi olduğu, davalının “Royal Mis Döner” şeklindeki kullanımının davacı adına tescilli “Mis Kebap” markasına tecavüz niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve tarafların markalarının asıl unsurunun "MİS" ibaresinden oluştuğu, "Kebap" ve "Döner" ibarelerinin tali unsur olup, benzerliği ortadan kaldırmaya yetmediği, tarafların markalarını "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinde" kullanmak istediği, her ne kadar davalı tarafça davacının markasını kullanmadığı savunulmuşsa da, 27.07.2016 dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca bu savunmanın dinlenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verimiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.