KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/615 E., 2019/5334 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2019
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29/05/2014 gün ve 2013/888 - 2014/597 sayılı kararı bozan Daire'nin 23/10/2017 gün ve 2016/3626 - 2017/5599 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yetkilisi olduğu Proma Mikronize Madencilik Nak. San. Tic. Ltd.
Şti.’e ait olan fabrikadaki demirbaşların müvekkili ile davalı arasında yapılan 25/02/2013 tarihli satış sözleşmesi ile davalıya devredildiğini, satış bedeli olan 420.000,00 TL'nin 180.000,00 TL'sinin davalı tarafça müvekkiline ödenmesine rağmen sözleşmeye 210.000,00TL ödenmiş gibi yazıldığını, 210.000,00 TL'nin ise 2-3 ay içerisinde ödenmesi hususunda tarafların anlaştığını, ancak davalının kalan 210.000,00 TL'yi ödemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından başlatılan icra takibine davalının haksız olarak sözleşmedeki imzayı inkar ederek itiraz ettiğini, sözleşmedeki imzanın davalıya ait olduğunu,
davalının haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 210.000,00 TL'nin icra takibi tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/615, K. 2019/5334, 12 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama