Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/741 K.2019/3297

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/11/2016 tarih ve 2015/129 E. - 2016/341 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/934-2017/970 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “BEKO” ibareli adına tescilli bir çok markası bulunduğunu, davalı şirketin “BEKA PROJE” ibareli markasının tescili için davalı kuruma 2012/80902 sayılı numara ile başvuruda bulunduğunu, bu başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’nın 24/01/2015 tarih 2015-M-178 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, davalının markasının davacının markaları ile benzer olduğunu, iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalının markasının tescilinin davacının markalarının sulandırılmasına sebep olacağını, haksız rekabet meydana geleceğini ileri sürerek YİDK’nın 24/01/2015 tarih 2015-M-178 sayılı kararının iptaline, davalının markasının tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Beka Ltd. Şti. vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, zamanında açılmadığından zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin yaptığı işler ile davacının yaptığı işler arasında hiçbir ilişki bulunmadığını, davalı firma ile davacının iş alanlarının farklı olduğunu, davacının markası üzerinden ticari kazanç elde etme gayelerinin olmadığını, davacı firma ile herhangi bir benzerliklerinin bulunmadığını, davacının markalarının neredeyse tüm sınıflarda tescilli olması sebebiyle müvekkilinin tescilini istediği 7, 9, 12 ve 35. sınıflarla çakışmamasının imkansız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Mara Kurumu vekili, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştirMahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu “BEKA PROJE” ibareli işaret ile davacı şirkete ait “BEKO” ibareli markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ya da karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, taraf markalarının benzer olmaması nedeniyle davalı markasının tescilinin davacı markasının tanınmışlığından haksız kazanç elde etmeye yol açmayacağı, davacı markasının itibarını ve ayırt ediciliğini zedelemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, Türk Patent ve Marka Kurumunun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacının “BEKO” ve davalının markasındaki “BEKA” sözcükleri arasında her ne kadar kavramsal farklılık var ise de, “BEKO” ve “BEKA” ibareleri arasında görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu, davacı şirkete ait “BEKO” markasının elektrikli ev aletleri ve bu tür mallar ile ilişkilendirilebilecek mallar açısından tanınmış marka olduğu anlaşıldığından,

davalının markasının tescili halinde 556 sayılı KHK 8/4 maddesinde risklerini oluşacağı, diğer bir deyişle davalının markasının tescilinin ilişkilendirilebilecek mal ve hizmetler yönünden aynı sektörde davacı markasına ait tanınmışlıktan haksız istifade etmesine yol açacağı ve tanınmış markanın ayırt edicilik niteliğine zarar vereceğinin kabulü gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın tamamen reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.