Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/75 K.2019/2617

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01/02/2017 tarih ve 2015/12-2017/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı nezdinde sigortalı boru hattında 04.05.2008 tarihinde hasar meydana geldiğini, hasarın 750.894,83 USD harcanarak müvekkilince tamir edildiğini, 100.000 USD' lik muafiyet indiriminden sonra kalan 650.894,83 USD' nin davalı şirketçe ödenmediğini ileri sürerek, 650.894,83 USD' nin hasar tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 10.01.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, alacağa 214.488,21 USD faiz işlediğini belirterek, bu miktarın da tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya 04.09.2009 tarihinde 650.894,03 USD ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; asıl alacağın ödenen miktarı yönünden daha önce verilen karar kesinleştiğinden bu konuda yeni bir hüküm kurulmasına yer olmadığına; sözleşmede geçen reeskont faiz oranının akdi faiz olduğu, asıl alacağa işleyen faizin buna göre hesaplanacağı, bilirkişi raporunda bu faizin 172.585,21 USD olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 172.585,21 USD faiz alacağının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 0.80 USD'nin 04.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.