Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/756 K.2019/2790

Taraflar arasında görülen davada Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13/04/2017 tarih ve 2014/33 E.-2017/233 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen 11/12/2017 tarih ve 2017/987-2017/1001 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından işletilen fabrikanın işveren mali mesuliyet sigortasının 2003 yılında davalı şirket tarafından yapıldığını, poliçenin geçerli olduğu dönemde iş kazası mağduru dava dışı işçi tarafından müvekkili aleyhine Çorum İş Mahkemesinde tazminat davası açıldığını, davanın davalıya ihbar edildiğini, Çorum İş Mahkemesi tarafından verilen tazminat kararının dava dışı işçi tarafından icra takibine konulduğunu, takipte talep edilen alacak konusunda da davalıya ihtarname gönderilerek talep edilen meblağın ödenmesinin istenildiğini,

davalı tarafından icra dosyasına ödeme yapılmaması sebebiyle müvekkili tarafından borcun ödendiğini, icra dosyasına ödenen meblağın tahsili için davalı hakkında Çorum 2. İcra Müdürlüğünün 2013/7320 E. sayılı dosyasından takip başlattıklarını, borçlunun takibe itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigorta limiti olan 50.000 USD ile sınırlı olup, faizin bu limit içinde olduğunu, davacının TTK, Poliçe Genel ve Özel Şartları uyarınca sigortalının talebine mesnet tüm belgelerle birlikte müvekkiline başvuruda bulunmadığını, ödeme emri ekinde de bir belgenin gönderilmediğini, icra takibinin haksız olduğunu, davacının icra takibine konu talebin gerek kusur ve gerekse miktar itibarıyla yargılamayı gerektirdiğini, alacağın likit olmadığını, icra inkar tazminatı talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı işverenin iş mahkemesinde kendisine işçinin dava açması üzerine davayı davalı sigorta şirketine ihbar ettirdiği, İşveren Mali Mesuliyet Sigortası Poliçesinin üçüncü kişi olan işçiye ödenecek tüm ödemeleri teminat altına aldığı, sigorta şirketinin temerrüte düşürülmesi tarihinin bir önemi bulunmadığı, davacının işçisine kaza tarihinden itibaren ödediği faizin tamamından davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu,

alacak likit olduğundan davalının icra inkar tazminatından sorumlu olduğu gerekçeleri ile davacının davasının kabulü ile Çorum 2. İcra Müdürlüğünün 2013/7320 Esas sayılı dosyasında davalı borçlunun borca yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin aynen devamına, asıl alacağın %20'sine tekabül eden 14.859,47 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, iş kazası nedeni ile işveren tarafından zarar gören dava dışı işçiye yapılan ödemenin işveren mali mesuliyet sigortası kapsamında sigortacıdan tahsiline ilişkin icra takibine itirazın iptaline ilişkindir. Dosya kapsamı uyarınca davacı işverenin rizikoyu doğuran iş kazasını davalı sigortacıya 6762 sayılı TTK 1292.

(6102 sayılı TTK 1475) maddesi çerçevesinde bildirimde bulunmadığı, davacının sigortacıya rizikoyu doğuran olayla ilgili bildirimi, Çorum İş Mahkemesinde kendi aleyhine 03/12/2007 tarihinde dava açılmasından sonra 30/05/2011 tarihinde yaptığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı sigortacıya bildirimin gecikmeksizin yapıldığından söz edilemeyeceğinden davacının bu duruma kendi kusuru ile sebebiyet verdiğinin kabulü ile 6762 sayılı TTK 1292/3 maddesi çerçevesinde sigortacının ödemekle yükümlü olduğu faizden indirim yapılmayacağı hususunun tartışılmaksızın, karar gerekçesinde bu hususa değinilmeden hüküm kurulması doğru olmamış, İlk Derece Mahkemesinin bu yöndeki kararına yönelik davacı istinaf başvurusunun reddine kararı verilmesi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.