Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/764 K.2019/3121

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21/09/2017 tarih ve 2016/359-2017/744 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı şirket yetkilisi ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'ın 24/12/2007 tarihine kadar müvekkili şirketin ortağı iken hisselerini kardeşi ...'a devrettiğini, ...'ın ise mevcut hisseleri müvekkili şirket yetkilisi ...'e devrederek şirketten ayrıldığını, davalıların şirkete ortak oldukları dönemde şirketi çok yüksek rakamlarda borçlandırdıklarını, davalıların şirket hesabından kendi şahsi hesaplarına defalarca para aktardıklarını, bu paraları şirketten ayrılırken iade etmediklerini ve müvekkilinin davalıdan 73.640,00 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek, 73.640,00 TL'nin doğduğu tarihten itibaren ticari faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacı şirketin eski ortakları olduğunu, müvekkillerinin yapmış olduğu hisse devirlerinin yasalara uygun şekilde yapıldığını, müvekkili ... ile hisseleri devralan ... ve ... arasında ayrıca 13/08/2008 tarihli adi yazılı şekilde bir sözleşmenin daha yapıldığını, bu sözleşme ile müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun olmadığının anlaşıldığını, davacı tarafından dava dilekçesinde belirtilen havalelerin şirket muhasebeci tarafından yapıldığını, davanın noterden devir işlemi yapılmasından sonra açıldığını, şirketin diğer ortağı ...'ün tarafların ortakları olduğu dönemde şirketten ne kadar para çektiğinin bilirkişi marifetiyle tespit edilmesinin gerektiğini bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, birleşen davada, davalı borçlunun o dönem Karma Tekstil yetkilisi ... tarafından araç alımı için 06.08.2010 tarihinde hesabına gönderilen 16.000 TL parayı almasına rağmen şirket adına herhangi bir araç devri ve satışı yapmadığını, tarafına araç avansı için gönderilen parayı müvekkili şirkete de iade etmediğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, borçlunun %40 inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; asıl davada davacı şirket tarafından davalılara verildiği iddia olunan borcun iadesi talep edilmiş olup davacı tarafından davalılara yapılan ödemeleri gösterir banka havale dekontlarına dayanılmış ise de banka havaleleri ile yapılan ödemeleri gösteren dekontların açıklama içermediği, bu sebeple mevcut bir borcun ödenmesi amacı ile yapılan ödemeler olduğunun kabulü gerektiği, ve alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı,

davalılar vekilinin yargılama sırasında davaya konu borcun müvekkilleri tarafından ödendiği yönünde beyanda bulunduğu ve buna ilişkin delil olarak davacı defterlerine dayandığı, bu durumda ispat yükünün davalı tarafa geçtiği, davacı şirket yetkilisine dava konusu döneme ilişkin davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarını bilirkişi incelemesine esas olmak üzere hazır etmesi hususunda HMK 122/5 maddesi gereğince ihtarat yapıldığı ancak davacının ticari defter ve kayıtları sunmadığı, davacı şirket yetkilisi tarafından da 20/06/2017 tarihli duruşmada "davacı şirkete ait defter ve kayıtların zayii olduğu,

o nedenle bilirkişi incelemesine sunulamadığını, ayrıca ticari defter ve kayıtların zayii olduğuna ilişkin herhangi bir zayii belgesi almadığı ve buna ilişkin bir dava da açılmadığı"na ilişkin beyanda bulunulduğu böylece davacının alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/46 esas 2010/381 karar sayılı dosyasında davanın reddine dair daha önce verilen karar bozma nedeni yapılmadığından ve kesinleşmiş olduğundan birleşen dava yönünden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı şirket yetkilisi ...vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket yetkilisi ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.