Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/786 K.2019/3072

Taraflar arasında görülen davada İstanbuL 17.Asliye Ticaret Mahkemesince (Denizcilik İhtisas Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 14/06/2017 tarih ve 2014/438 E. - 2017/194 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/12/2017 tarih ve 2017/774-2017/864 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, dava dışı Genfar şirketince ABD'de yerleşik müşterilerine ihraç edilen emtianın müvekkilince nakliyat sigorta poliçesi kapsamında sigortalandığını, emtianın asıl ve birleşen davalılarca deniz yoluyla ABD'ye taşınması sırasında hasara uğradığını, bu nedenle alıcı tarafından emtianın kabul edilmediğini, oluşan zarar nedeniyle sigortalıya 997.318,95TL ödendiğini, zarara sebebiyet veren asıl ve birleşen davalı şirketler aleyhine 997.318,95 TL asıl alacak, 185.465,31 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.182.782,26 TL alacağın rücuen tahsili için takip yapıldığını, takibe itiraz edildiğini,

davalılar aleyhine girişilen icra takibinin davalıların itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek asıl ve birleşen davalarda, davalılarca takibe yapılan itirazların şimdilik asıl alacak için iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.Asıl davada davalılar vekili, müvekkillerinin taşımada acente sıfatı ile hareket ettiklerini, dolayısıyla hasardan sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, satışın CIF satış olduğunu, bu nedenle tazminat talep hakkının alıcıda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taşınan emtianın, sigortalı Genfar şirketi tarafından, CIF satış usulüne göre satıldığı, satış bedelinin Genfar şirketince tahsil edildiği, CIF satışta malın gemiye yüklenmesinden itibaren yarar ve hasarın alıcıya geçeceği, satıcı konumundaki Genfar şirketinin ve halefiyet hükümlerine göre davacının yük hasarından dolayı taşıyana karşı dava ve takip hakkının bulunmadığı, ayrıca emtianın hasara uğradığı da ispat edilemediği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, sigorta poliçelerine göre, davaya konu emtianın taşıma rizikolarına karşı satıcı adına sigorta ettirildiği ve satışın CİF satış şeklinde olduğu, hususlarının uyuşmazlık dışı olduğu, emtia bedelinin tahsil edildiği, taşıma sözleşmesinin kurulduğu tarihte yürürlükte olan 6762 sayılı TTK.nun 1143, 1147 ve 1139. maddeleri hükümleri karşısında CIF kaydı ile yapılan satışta hasarın emtianın yükleme limanında gemiye yüklenmesi ile birlikte alıcıya geçtiğinden satıcının sigortalanabilir bir menfaati bulunmadığı, davacı tarafça alıcı firmadan ibraname/temlikname alındığı da ileri sürülmediğinden davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davacının asıl ve birleşen davalara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.