KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/788 E., 2019/5386 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2019
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11/11/2015 gün ve 2014/565 - 2015/926 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/11/2017 gün ve 2016/3992 - 2017/6210 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili, davacıların davalı şirketin %17,49 oranında payına sahip olduklarını, davalı şirketin aynı zamanda müdürü de olan % 70,82 oranındaki büyük pay sahibi ile arasında çeşitli anlaşmazlıkların bulunduğunu, şirket müdürünün ortakları toplantıya çağırdığını, davacıların gündemdeki her üç maddeye de muhalefet şerhi koyarak itiraz ettiklerini, şirket müdürünün düzenlediği ortaklar kurulu kararının yasaya, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olup yok hükmünde bulunduğunu, çünkü hiçbir maddenin 6102 sayılı TTK'ya uyum için gerekli olmadığını, kararların ana sözleşmede öngörülen nisabı taşımadığını ileri sürerek 06.03.2012 tarihli genel kurulda alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 06.03.2012 tarihli kararların yok hükmünde olduğunun tespitine dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/788, K. 2019/5386, 16 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama