Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/862 K.2019/5876

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07/07/2015 gün ve 2012/81 - 2015/141 sayılı kararı düzelterek onayan Daire'nin 21/11/2017 gün ve 2016/3743 - 2017/6380 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 3 adet eserin mali haklarının devrine ilişkin herhangi bir sözleşme olmadan davalı tarafından izinsiz basılıp, çoğaltıldığı ve yayınlandığını, davalının eyleminin müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, her bir eser için rayiç sözleşme bedellerinin tespitine, elde edilen kârın belirlenmesine, rayiç sözleşme bedelinin üç katı olmak üzere şimdilik 3.000,00 TL, tespit edilen kâr için şimdilik 1.500,00 TL, her bir eser için 2.000,00 TL’den 6.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile davalının elde etmiş olduğu 5.293,00 TL kârın ve her bir eser için 2.000 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan faiziyle tahsilini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili, davacının kitaplardaki teşekkür ve ön söz yazılarının iznin varlığını gösterdiğini, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığını ancak, müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini kaldı ki, davacının uzun süre sessiz kalıp, bu davayı açmasının kötüniyet göstergesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 5.293,33 TL tazminatın dava tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle, 5.000 TL manevi tazminatın da yasal faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.