KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/94 E., 2019/5217 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2019
Karar Metni
698 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/10/2016 tarih ve 2014/559-2016/462 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ayrı ayrı davalılar Toyota Otomotiv San.
A.Ş. ve Reysaş Taşımacılık A.Ş. vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.09.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan Reysaş Taş. ve Lojistik Ticaret A.Ş. vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı.
Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı tarafından yurt dışına gönderilen emtiaların konşimentolar tahtında nakliyesini üstlendiğini ve ifa ettiğini, müvekkili tarafından MSC (Mediterranean Shipping Company S.A) vasıtası ile icra edilmiş olan dava konusu tüm bu taşımalar sonucunda, tahliye limanında doğan demuraj ve ardiye bedelleri ile ayrıca navlun ve tahliye (liman) giderlerinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik toplam 72.869.GBP (Yetmiş ikibinsekizyüz altmışdokuz İngiliz Sterlini) ana alacaklarının temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir
Davalılardan Toyota Otomotiv San ve Tic. A.Ş. vekili, 1 numaralı davalı olarak gösterilen şirketin Türkiye'de mevcut olmadığını, müvekkili şirketin davaya konu taşıma işlerini davalı Reysaş A.Ş.'ne yaptırdığını, taşımalara ilişkin navlun borcunu zamanında ve eksiksiz olarak taşıma işini yaptırdığı davalı Reysaş A.Ş.'ne ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Reysaş A.Ş.vekili, davacı yanın istemlerinin hukuki temelden yoksun iddialar olduğunu, talep edilen sürastarya ücretlerinin başlangıcının ve günlük miktarının belirtilmediğini, davacı yanın tüm davranış ve taleplerinin ciddiyetten uzak olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,1 no’lu davalının somut uyuşmazlıkta taraf ehliyetinin bulunmadığı, 2 no’lu davalının ise Türkiye’de kurulu bir şirket olup, ürettiği malları yani ihracatını yaptığı otomotiv emtiasının taşıma işini 3 no’lu davalı Reysaş A.Ş.’ne aktardığı,
buna bağlı olarak 2 ve 3 no’lu davalıların davacıya karşı müteselsilen sorumlu oldukları, gönderilenden tahsil edilemeyen varma limanındaki demuraj ve ardiye ücretini TTK’ nın 1069 m. göre üstlenip fiili taşıyıcılara ödeyen davacının ödediği bedelleri kendi taşıtanı veya asıl yük ilgilisine karşı rücu hakkı bulunduğu gerekçesiyle, 1 no’lu davalı hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, 2 ve 3 no’lu davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile, 40.485,73 İngiliz Sterlininin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/ a m. gereğince temerrüt faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... Otomotiv San. A.Ş. ve Reysaş Taşımacılık A.Ş. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... Otomotiv San. A.Ş. vekilinin tüm, davalı Reysaş Taşımacılık A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, mahkemece davalı ...Ş. hakkındaki davanın, anılan şirketin Türkiye'de ticaret sicil kaydının olmadığı, yurt dışındaki bir firmanın ticaret unvanının Türkçe çevirisinin bu davalıya atfen dava dilekçesinde gösterildiği, dolayısıyla somut uyuşmazlıkta taraf ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise, kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen hükmedilecek harç ve vekalet ücretleri yönünden hatalı değerlendirme yapılması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/94, K. 2019/5217, 10 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama