Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/982 K.2019/7079

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek 08/10/2015 tarih ve 2015/676-2014/1260 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...’ya bayilik ruhsatının verildiğini ve oyun terminalinin adı geçene teslim edildiğini, bayiliğinin iptal edilmesine rağmen davalı ...’nın bu terminali iade etmediğini, diğer taraftan davaya konu oyun terminalinin 11.07.2013 tarihinde yapılan sözleşme ile davalı ... şirketi tarafından sigortalandığını, bu sözleşme gereği davaya konu terminalin teslim edilmemesi nedeniyle bedelinin ödenmesi için davalı ... şirketine bildirimde bulunulduğunu, ancak talebin red ettiğini, oysa terminalin sigorta teminatı kapsamında olduğunu,

bedelinin ödenmesi gerektiğini belirterek ...’ya teslim edilen oyun terminal bedeli olan 2.914,00 Amerikan Dolarının temerrüt tarihi olan 30.11.2014 tarihinden itibaren davalı ... şirketinden, 27.06.2014 tarihinden itibaren de davalı ...’dan devlet bankalarına açılmış Amerikan doları bir yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden hesap edilecek faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir. Davalı şirket vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bayilik sözleşmesi gereğince terminal ve diğer elektronik eşyalar ile sarf malzemesinin davacı kuruma iade edilmesi gerekirken iade edilmediği, bu terminal ve elektronik eşyadan ve sarf malzemesinden davalı ...’nın sorumlu olduğu, diğer yandan bayi ve bayi çalışanlarının kusur ve kastı dahil terminal ve elektronik aksam ile sarf malzemelerinin davacı kuruma teslim edilmemesi halinde bu zarardan davalı ... şirketinin de sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı,taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava, sözleşme kapsamında teslim edilen oyun terminalinin iade edilmemesi sebebiyle uğranan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ...’ya yapılması gereken tüm tebligatlar davacının bildirdiği adrese yapılmış olup, tebliğ mazbatalarında yazılı ifadelere göre muhatabın kısa süreliğine il dışına çıktığından bahisle tebliğin davalının yengesi ...’a yapıldığı ve yargılamanın davalının yokluğunda sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/1 maddesinde, tebligatın tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılacağı, 10/2 maddesinde de bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı düzenlenmiş, Yönetmeliğin 16/2 maddesinde de benzer düzenlemeye yer verilmiştir.Davalı vekilinin, tebligatların yapıldığı adresin müvekkilinin yerleşim yeri olmadığı ve MERNİS adresinin de farklı bir adres olduğu yönündeki temyiz itirazları dikkate alındığında,

mahkemece, davalı ...’nın yerleşim yeri adresinin tespitiyle, davanın usulüne uygun bir şekilde davalı ...’ya tebliğinin sağlanması gerekirken, yazılı olduğu şekilde usulsüz tebligata dayalı olarak ve taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmesi doğru olmamış ve kararın davalı ... yararına bozulmasını gerektirmiştir.

2.Kabule göre de, Mahkemece, 2.219,04 ABD dolarının dava tarihindeki karşılığı olan 6.789,13 TL'nin ilgili tarihlerden itibaren işleyecek bankalara yabancı para cinsinden açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödenen faiz oranıyla birlikte müşterek ve müteselsilen olarak tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekili, 19/12/2014 tarihli dava dilekçesinde 2.917,04 ABD doları oyun terminali bedelinin, davalılardan dava dilekçesinde belirtilen tarihlerden itibaren devlet bankalarının Amerikan doları ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz üzerinden hesap edilecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş olmasına rağmen, mahkemece, 6100 sayılı HMK’nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesini ihlal edecek şekilde, talep edilenden farklı bir karar verilmesi doğru olmamış ve kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

3.Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.