Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1016 K.2020/4189

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.02.2017 gün ve 2015/417 - 2017/83 sayılı kararı onayan Daire'nin 04.12.2018 gün ve 2017/1762 - 2018/7620 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, 08.08.2000 tarihli protokol ile davalının müvekkiline karşı protokole konu fabrika satış bedelinin % 10'undan müvekkili adına yapılan harcamaların düşülmesinden sonra kalan miktarın ödenmesinin kararlaştırılmış olmasına rağmen davalının, söz konusu fabrikayı satmayarak müvekkiline yapacağı ödemeden kaçındığını, fabrikanın değerinin 9.345.530 ABD Doları olduğunu, bu durumda davalıdan olan alacağın anılan miktarın % 10'u olan 934.553,00 ABD Doları karşılığı 1.261.646,00 TL olup,

müvekkilinin davalıya olan borcunun da 475.000 DM karşılığı 223.250,00 TL olması karşısında bu miktarın alacaklı olduğu miktardan düşülmesi sonucu müvekkilinin davalıdan 1.038.396,00 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla söz konusu alacağın 1.000.000,00 TL'lik kısmının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.