Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1141 K.2020/3198

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/12/2016 gün ve 2014/311 - 2016/427 sayılı kararı bozan Daire'nin 21/11/2018 gün ve 2017/1278 - 2018/7232 sayılı kararı aleyhinde davalı TPMK vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2007/57217 sayılı ve şekil ibareli marka başvurusuna, başvurunun yayınlanmasını müteakip 556 sayılı KHK'nın 5, 7/1-a-c maddeleri uyarınca yaptıkları itirazın TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, oysa markanın ayırt edicilikten yoksun olduğunu, markanın yanıltıcılığının göz ardı edildiğini iddia ederek, YİDK'nın kararının iptaline, 2007/57217 sayılı "ŞEKİL" unsurlu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 2007/57217 başvuru numaralı markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve 5 nci maddesi kapsamında ayırt edicilik vasfını taşıdığı, 7/1-c maddesi kapsamında tanımlayıcı olmadığı, 7/1-f bendi uyarınca "mal veya hizmetin niteliği, kalitesi, üretim yeri, coğrafi kaynağı" gibi konularda halkı yanıltacak bir işaret de olmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı TPMK vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPMK vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.