Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1162 K.2021/2824

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02.03.2017 gün ve 2014/1001 E. - 2017/132 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 19.12.2018 gün ve 2017/1991 E. - 2018/8094 K. sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; davacının davalı şirketin A grubu 4200 adet hisse karşılığı 105.000.000.000 TL sermaye taahhüdü ile kurucu ortağı olduğunu, ana sözleşme ile üç yıllığına yönetim kurulu üyeliğine getirildiğini, sermaye taahhüt borcuna karşılık 07.06.1999 tarihine kadar 200.000 DM ödeme yaptığını ancak, 327 hisse karşılığı 8.175.000.000 TL sermaye ile şirkete ortak kaydedilmiş olduğunu, 327 payın karşılığı 65.400 DM olup, 134.600 DM alacaklı olduğunu ileri sürerek, 134.600 DM'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada davacının hukuki yararı bulunmadığından davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin kurucu ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan davacının,sermaye taahhüt borcunu yerine getirmediğini, davacının harcama kalemleri ile ilgili belge sunmadığını, bu dönemde yönetim kurulu başkan ve üyelerinin huzur haklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı şirket yönetim kurulu başkanı ...'in şirketi temsil ve ilzama tek başına yetkili olduğu, şirketi borçlandıracak her türlü senet, sözleşme, taahhüt vs. akit ve imzaya yetkili kılındığı, davalının, davacı tarafından sunulan gider kalemlerine ilişkin belgenin aksini muteber delillerle ispatlayamadığı, 20.03.1999 tarihli genel kurulda yönetim kurulu üyelerine 2.000 DM ücret ödenmesi hususunda karar alındığı,

davacının da görevde bulunduğu üç aylık süre için toplam 6.000 DM huzur hakkı talep edebileceği, yönetim kurulunca bir çok kez şirket yönetim kurulu üyelerinin şirket amaç ve kapsamı dahilinde yurt dışında bir takım masraflar yapıldığı taktirde bunların ödeneceği anlamına gelen kararlar aldığı,

davalı şirketin Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde (2002/453 E.-2004/489 K.) davacı aleyhine sermaye taahhüdünün ödenmeyen kısmının yerine getirilmesi konusunda alacak davası açtığı, mahkemece davacının davalı şirketin kuruluş sermayesinden dolayı herhangi bir borcunun bulunmadığı sebebiyle red kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay tarafından onandığı, davacının sermaye artırımı dolayısıyla da sermaye borcunun bulunmadığı,

davacının 6.000 DM huzur hakkı, 48.200 DM temsilcilik ve komisyon ücreti, 35.000 DM araba kirası, 9.350 DM telefon ve kırtasiye gideri, 23.450 DM reklam masrafları olmak üzere toplam 122.000 DM alacağı bulunduğu gerekçesiyle asıl davada davanın kısmen kabulü ile 122.000 DM karşılığı olan 62.377,61 Euro'nun faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davada davanın reddine dair verilen karar asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuş.

Bu kez asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.