Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1249 K.2019/7955

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 10.01.2019 tarih ve 2018/317-209/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın çalışanı ... aracılığıyla 2004 yılından 16/08/2011 tarihinde kadar çeşitli bankacılık işlemleri gerçekleştirdiğini, hesaplarında usulsüz işlemler yapıldığını, imzasının taklit edildiğini, davalı bankanın usulsüzlüğü kabul ederek 17.11.2011 tarihinde 132.958,41 TL ve 2.340 USD ödeme yaptığını, ancak gerçek zararının çok altında olduğunu, toplam 144.724,76 TL zararı bulunduğunu, aradaki farkın ödenmesi gerektiğini, davalı bankanın sadece anaparanın bir kısmını ödediğini, ancak faiz yönünden de 37.517,52 TL zararının bulunduğunu, birikimlerini kaybetme korkusu yaşadığını,

manevi zararının da bulunduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL manevi zararının ve bakiye 49.283,87 TL maddi zararının 17/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, davalı banka temerrüde düşürülmediğinden bilirkişi tarafından hesaplanan 3.597,19 TL reeskont faizinin hüküm altına alınamayacağı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davalının eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı gerekçesiyle de manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.