Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1264 K.2019/8108

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/11/2018 tarih ve 2018/160-2018/1495 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile dava dışı asıl borçlu Atmaz İnşaat Prefabrik Turizm Nakliyat İth. İhr. San. Tic.

A.Ş. arasında 18.05.2012 tarihli ve 13.07.2012 tarihli iki adet genel kredi sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmeler çerçevesinde asıl borçluya kredi kullandırıldığını, davalıların ise işbu kredi sözleşmelerine müşterek ve müteselsil kefil olarak imza attıklarını, davalılara kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle hesap kat ihtarnamesi keşide edildiğini, ihtarnameye rağmen borcun ödenmemesi üzerine davalılara karşı asıl alacak ve faizleriyle birlikte toplam 4.181.855,05 TL üzerinden icra takibi başlattıklarını,

ancak davalıların haksız şekilde icra takibine itiraz ettiklerini ileri sürerek davalıların icra takibine vaki itirazlarının iptali ile icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre. 18.05.2012 tarihli genel kredi sözleşmesi için davacı banka ile asıl borçlu arasında uygulanan fiili faiz oranı tespit edilerek bu oranın akdi faiz olarak kabul edildiği, 3095 sayılı Kanunun 2/son maddesine göre değerlendirme yapıldığı ve bilirkişi raporu doğrultusunda akdi faiz oranının aylık %1.15, yıllık %13.80 oranında tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmenkabulü ile,

Gaziantep 13. İcra Dairesinin 2014/45261 esas sayılı takip dosyasında davalı ... için 3.554,668,07 TL asıl alacak, 298.592,12 TL faiz, 14.929,61 TL BSMV olmak üzere toplam 3.868.189,79 TL bakımından itirazının iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, davalı Polda Tekstil San. ve Tic.

A.Ş. ile ... için 3.841.613,44 TL asıl alacak, 303.211,94 TL faiz, 15.160,60 TL BSMV olmak üzere toplam 4.159.985,98 TL bakımından itirazının iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, fazlaya dair talebin reddine ve hükmolunan alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava, genel kredi sözleşmesine dayanılarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinde “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunacağı” düzenlenmiştir.

Davalı ...’a karşı açılan davanın 18.05.2012 tarihli genel kredi sözleşmesinde imzası bulunmaması gerekçesiyle kısmen kabulüne ve toplam 3.868.189,79 TL. üzerinden itirazın iptali ile icra takibinin devamına, diğer davalılara karşı açılan davanın ise her iki sözleşmede de kefaletlerinin bulunduğu gerekçesiyle kısmen kabulüne ve toplam 4.159.985,98 TL üzerinden itirazın iptali ile icra takibinin devamına karar verildiği, böylece ret sebebi davalı ... için ayrı olmasına rağmen mahkemece tüm davalılar yararına tek vekalet ücreti takdir edildiği anlaşılmıştır.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesi uyarınca ret sebebi ayrı olduğundan anılan davalı ve diğer davalılar yararına ayrı ve haklarındaki davada reddedilen miktarlar nazara alınarak hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalılar lehine yazılı şekilde tek vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7 maddesi uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.