Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/142 K.2019/7174

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Mahkemesince verilen 17/07/2008 tarih ve 2007/195-2008/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005/44952 sayılı "SAHİL MARTI HOTEL+ŞEKİL" ibareli markasının tescili için TPMK' ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun 98/013507 sayılı "MARTI HOTELS TURKEY+ŞEKİL", 2001/00262 sayılı "KULELİ MARTI+ŞEKİL" ve 2005/22959 sayılı "MARTI" ibareli markalara benzer olduğundan bahisle tüm emtialar yönünden reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın YİDK'nin 2007-M-1680 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa davacı başvurusu ile redde mesnet alınan markaların genel izlenim itibariyle benzer olmadığını, iltibas tehlikesi bulumadığını, "martı" ibaresinin bir kişinin tekeline verilemeyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde dayanak markaların genel izlenim olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı başvurusu ile redde mesnet markaların asıl unsurunun "martı" kelimesi olduğu, tescil kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin aynı olduğu, markaların genel intiba ve asıl unsurları yönünden görsel, işitsel ve kavramsal olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları, TPMK tarafından re'sen redde mesnet alınan markaların davacı başvurusu yönünden 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında tescil engeli oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava marka tescil başvurusunun reddine ilişkin TPMK YİDK kararının iptali isteminden ibarettir.

556 sayılı KHK 7/1-b maddesi uyarınca başvurunun, mutlak red sebepleri kapsamında reddedilebilmesi için işaretlerin aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı başvuru markası “SAHİL MARTI HOTEL+ŞEKİL”. TPMK tarafından başvurunun reddine mesnet alınan markalar ise "MARTI HOTELS TURKEY+ŞEKİL", "KULELİ MARTI+ŞEKİL" ve "MARTI" unsurlarından oluşmaktadır. Bu durumda dava konusu başvurunun ve mesnet markaların açıklanan nitelikleri ve barındırdıkları şekil unsurları birlikte değerlendirildiğinde 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğundan söz edilemez.

Şu halde, mahkemece taraf markaları arasında iltibas oluştuğu yönünde izlenim oluşmuş ise de, bu hususun 556 sayılı KHK’nın 8. maddesi kapsamında nisbi red sebebi olarak itiraz üzerine değerlendirilebileceği, taraf markaları arasında KHK’nın 7. maddesi kapsamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığı göz önünde bulundurularak bir karar vermek gerekirken YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.