Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1534 K.2019/7294

Taraflar arasında görülen davada Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 23/06/2015 tarih ve 2014/12-2015/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından yedieminlik sözleşmesi kapsamında davalıya teslim edilen 16.000 kg şekerin sözleşmeye aykırı olarak bir başka yere sevk edilirken yakalandığı, yürütülen soruşturma ve kovuşturma sonunda Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/227 Esas ve 2009/63 K. sayılı ilamı ile davalının mahkumiyetine ve şekerlerin müsaderesine karar verildiği, söz konusu kararın 04/12/2012 tarihinde kesinleştiğini, şekerlerin teslimi için davalıya usulüne uygun olarak tebliğat yapıldığını ancak, davalının 16000 kg şekeri müvekkil idareye teslim etmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla 38.620,80 TL'nin 03/01/2011'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile, 29.760,00 TL'nin 28/12/2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.