Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1562 K.2021/863

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02.02.2017 gün ve 2014/2910 - 2017/135 sayılı kararı onayan Daire'nin 17.12.2018 gün ve 2017/1998 - 2018/7950 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait konfeksiyon ürünü emtiaların Adana'dan Fransa'ya götürülmek üzere davalı Ünkar Beynelmilel Nak. Antp. Tic. A.Ş'ye teslim edildiğini, emtiaların davalı .... nezdinde sigortalandığını, taşınan emtianın kaza sonucunda hasara uğradığını, hasarın sigorta teminatı kapsamında olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 95.396,78 TL'nin hasar tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından tekstil ürünlerinin Fransa'ya gönderilmek üzere davalı Ünkar Beynelmilel Nak. Antp. Tic. A.Ş.' ye 13.04.2011 tarihinde teslim edildiği, emtiaların davalı şirket tarafından ... plaka sayılı araca yüklendiği, davalı ... tarafından sigorta poliçesi ile sigortalandığı, 18.04.2011 tarihinde meydana gelen kaza sonucu emtiaların hasar gördüğü,

davacı zararının toplam 78.196,22 TL olup bu zarardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 78.196,22 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı .... yönünden 06.05.2011 tarihinden itibaren diğer davalı yönünden ise dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekilleri, bu kez ayrı ayrı karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.