Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1624 K.2020/5631

Taraflar arasında görülen davada Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.04.2017 gün ve 2015/1965 E. - 2017/263 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 07.01.2019 gün ve 2017/2649 E. - 2019/77 K. sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine gazetede hakaret ve küçük düşürücü ifadeler içeren ilan verdiğini, bu ilan nedeniyle müvekkilinin manevi anlamda zarar gördüğünü, kamuoyunda itibarının sarsıldığını ileri sürerek 500.000.- TL maddi ve 500.000.- TL manevi olmak üzere toplam 1.000.000.- TL tazminatın dava tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın kısmen kabulüne, 818 sayılı BK'nın 42. maddesi gereğince 15.000.- TL maddi, 10.000.- TL manevi olmak üzere toplam 25.000.- TL tazminatın 06.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.