Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1860 K.2020/17

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/01/2016 tarih ve 2015/238-2016/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “güzel hayat” ibaresini 38. ve 41. sınıfta yer alan mal ve hizmetlerde marka olarak tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, 2013/100008 kod numarasını alan başvurunun Markalar Dairesince dava dışı bir şirkete ait 2013/67900 sayılı “güzelhayat+Şekil” ibareli marka mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesine göre reddedildiğini, anılan karara karşı yapmış oldukları itirazın ise nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ancak markalar arasında KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını, marka olarak tescil ettirilmek istenilen işaret üzerinde müvekkilinin önceye dayalı hak sahibi olduğunu ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet alınan markanın "güzelhayat+şekil" ibareli ve biçimli olduğu, redde mesnet markada asıl ve ayırt edici unsurun "güzelhayat" olarak kabul edilmesinin gerektiği zira kalp şeklinin harcıalem ve ayırt ediciliği olmayan bir işaret olduğu, başvuru konusu işaretin de "güzel hayat" ibare ve biçimli olduğu, bu işaretin de asıl ve ayırt edici unsurunun "güzelhayat" ibaresi tarafından temsil olunduğu, başvuru konusu işaretin ilk bakışta ve derhâl redde mesnet markaların yeni düzenlenmiş bir versiyonu olduğu yönünde izlenim doğduğu, zira her birinde güzelhayat ibaresinin göze çarptığı;

görsel, sescil ve anlamsal olarak iki işaretin ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları yönünde intiba doğmasının kaçınılmaz olduğu, başvurununkapsamında bulunan ve reddedilen 38 ve 41.sınıf hizmetlerin, redde mesnet markanın kapsamında aynen yer aldığı bu nedenle markalar arasında KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, davacı yanca söz konusu işaret üzerinde öncelik hakları bulunduğu ileri sürülmüşse de, önceye dayalı hak sahipliğinin 7/1-b maddesiyle düzenleme altına alınan mutlak tescil engelini ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.