Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1885 K.2020/50

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/02/2019 tarih ve 2018/476-2019/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 9. sınıftaki "makine ve cihazların elektroniğinde kullanılan elemanlar" ürünleri ile 38. sınıftaki "radyo ve televizyon yayın hizmetleri; haberleşme hizmetlerini (internet servis sağlama hizmetleri dahil)" içeren, "blink.com.tr+şekil" ve "blink.com.tr+şekil" ibare ve biçimli, 2013/108242 ve 2013/108238 sayılı marka tescil başvurularının Markalar Dairesi tarafından dava dışı şirkete ait "BLINK" ibareli, 9. sınıftaki "yarı iletkenler" ürünlerini içeren 2009/65539 ve "blink viacom+şekil" ibare ve biçimli,

38. sınıf hizmetleri içeren 2011/50739 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın YİDK kararlarıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira müvekkilinin başvurusunun konusu işaretin görsel, sescil ve anlamsal olarak redde mesnet markayla ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, başvuru ile redde mesnet markanın kapsamlarının farklı olduğunu ileri sürerek başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili; başvuru konusu "blink.com.tr+şekil" ve "blink.com.tr+şekil" ibareli işaretlerle redde mesnet alınan "BLINK" ve "blink viacom+şekil" ibareli markaların blınk esas ve ayırt edici unsurlu olduklarını, aynı ürün ve hizmetleri içerdiklerini, markalar ve başvuru konusu işaretlerin görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; başvuru konusu marka ile redde mesnet marka arasında 556 sayılı KHK 7/1-b anlamında ayniyet veya ayırt edemeyecek kadar benzerlik mevcut olmadığı, başvuru markalarında Blink ibaresinin ayırt edici şekil unsuru da mevcut olduğu, dolayısıyla 556 sayılı KHK 7/1-b maddesinin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve YİDK'nın 28.06.2015 tarih 2015/M-5718 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.