Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1931 K.2020/12

Taraflar arasındaki davadan dolayı Denizli Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/01/2019 gün ve 2018/1142-2019/46 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili ve ihbar olunan vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Bir davada kararı temyiz etme hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine mükellefiyet yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Temyiz isteminde bulunan Western Union Financial Services GMBH talebe konu davada ihbar olunan konumundadır. İhbar eden tarafın temsilcisi olarak davaya katılmamıştır. Karar başlığında davalı olarak gösterilmemiş, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. O halde, Western Union Financial Services GMBH vekilinin kararı temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 15.01.2019 tarihi itibariyle 3.200.00 TL'dir.

Davacı vekili, 2.105,00 Euro’nun davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1.052,75 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı aleyhine hükmedilen 1.052,75 Euro’nun dava tarihi itibariyle Türk Lirası karşılığı 2.459,96 TL’dir. Bu durumda, kabul edilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.