Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2190 K.2020/304

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23/12/2013 tarih ve 2013/282-2013/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ŞANAL AVM” ibareli marka başvurusunun, davalı TPMK tarafından “ŞANAL ŞK” markası mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca, “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri”, kısmının çıkartılarak kabul edildiğini, bu karara itirazlarının da nihai olarak YİDK tarafından ret edildiğini, oysa başvurunun kısmen reddine yönelik YİDK kararının hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, YİDK kararının hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru markasının ''şanalavm'', redde gerekçe markanın ise ''ŞK ŞANAL'' ibarelerini taşıdıığı, her iki markanın da asıl unsurunun ''ŞANAL'' olduğu, davacı marka başvurusundaki ''AVM'' ibaresinin başvuru markası kapsamındaki hizmetler yönünden tanımlayıcı olduğu, her iki marka arasında benzerlik düzeyinin '' ilk bakışta'' ayırt edilemeyecek düzeyde olduğu geekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.