Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2279 K.2019/6184

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 06.10.2018 gün ve 2018/İHK-7047 sayılı karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 16.07.2014 tarihinde müvekkilinin voleybol oynarken dizinden sakatlandığını, davadışı hekim Op. Dr. ... tarafından ameliyat edildiğini, yanlış tıbbi uygulama sonucu müvekkilinde maluliyet oluştuğunu, müdavi hekimin hatalı tıbbi uygulamasının davalı tarafından düzenlenen 31.07.2013-31.07.2014 tarihleri arasında geçerli Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi kapsamında kaldığını bildirerek sürekli işgöremezlik tazminatı, geçici işgöremezlik tazminatı, bakıcı giderleri, tedavi giderleri vs. olmak üzere belirsiz alacak davası olarak 5.001,00 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi istemi ile Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinde dava açmıştır.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davacı vekili, Uyuşmazlık Hakem Heyetindeki dava sırasında talep konusunu 170.626,59 TL'ye çıkartmıştır.

Yargılama sonucunda, davacı vekilince arttırılan miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince, yasal sürede İtiraz Hakem Heyeti nezdinde, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına vaki itiraz üzerine itirazın reddine karar verilmiş, davalı vekilince bu kez İtiraz Hakem Heyetinin 06.10.2018 gün 2018/İHK-7047 sayılı kararı aleyhinde temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dava, Tıbbı Kötü Uygulamaya İlişkin Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının Sigorta Tahkimine başvurusunda dayandığı Selçuk Üniverstesi Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğince düzenlenen 31.05.2017 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporunda engel oranının % 5 olduğu bildirilmiş, tahkim yargılaması sırasında alınan ve "Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre aynı Üniversite Adli Tıp Polikliniğince düzenlenen 17.04.2018 tarihli raporda ise özür oranının % 9 olduğu, davacının özürü ile müdavi hekimin tıbbi uygulaması arasında illiyet bulunduğu mütalaa edilmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince 17.04.2018 tarihli rapor esas alınarak hüküm tesis edilmiş, davalının İtiraz Hakem Heyeti kararına vaki itirazı yazılı gerekçe ile reddedilmiştir.

Davacının maluliyeti ve oranının tespitinde 17.04.2018 tarihli raporun esas alınması mümkün değildir. "Zira Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre düzenlenen raporların veriliş amacı Yönetmeliğin 4, 5 ve 15. maddeleri uyarınca doğuştan veya sonradan beden gücü kaybı olan engellilerin korunması, vergi indiriminden yararlanmaları ve sakatlık kontenjanından işe alınmaları içindir.

Bu halde davacının maluliyet ve oranının, dava tarihinde yürürlükte bulunan, 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan "Maluliyet Tesbiti İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre belirlenmesi için davalının temyiz isteminin kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması gerekmiştir.

2-Diğer taraftan, 17.04.2018 tarihli raporda, davacıdaki arızalar ile müdavi hekimin uyguladığı tedavi süreci arasında illiyet bulunduğu bildirilmiş ise de, raporda doktor müdahalesinin maluliyet oranına etkisinin ayrıştırılmamış ve müdavi hekimin kusur oranının belirlenmemiş olması nedeniyle raporun bu yönden de hükme esas alınması isabetli olmamıştır.

3-Davalı ... şirketinin sorumluluğunun dayanağı sigorta poliçesinin dosyaya getirtilmemiş olması da doğru görülmemiştir.