Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2330 K.2020/542

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05/09/2017 tarih ve 2016/83 E- 2017/544 K. sayılı kararın davalı ve davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 31/12/2018 tarih ve 2018/596 E- 2018/1450 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; dava dışı Yağmuroğlu Elek. İnş. Tur. Oto. San. Tic. Ltd.

Şti.'nin davalı ile birlikte %50'şer payla sahibi olduğunu, bu şirketin feshi için açılan dava sonucunda Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/293 E. 2006/274 K. sayılı kararı ile şirketin feshine karar verildiğini, şirketin tasfiyesinin tamamlandığını, şirket ortaklığı sürecinde şirkete verdiği 60.375,00 TL, tasfiye memuru ücreti olarak 1.500,00 TL, beyanname, damga vergisi ve ticari defter tasdikleri için 1.049,18 TL,

şirketten dolayı yaptığı cari harcamalar için 2.621,00 TL ve şirketin feshine dair kararda belirtilen yargılama gideri için 307,10 TL ödediğini bunların tamamının davalıdan tahsilinin gerektiğini ileri sürerek toplamda 65.852,28 TL'nin ödeme tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davaya süresinde cevap vermemiş, aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'ın, ...'nun 6.645,00 TL'lik şahsî borcu için yapmış olduğu ödemeyi ve davalıya elden yapılan 14.305,00 TL ile 1.278,00 TL'lik ödemeleri davalıdan istemekte haklı olduğu, bunun dışında defter tasdik ücreti için 450,00 TL, beyanname ve damga vergisi için 576,38 TL olmak üzere toplamda 1.026,38 TL'nin yarısı olan 513,19 TL ile Yağmuroğlu Ltd.

Şti.'nin tasfiyesi amacıyla 1.500,00 TL tasfiye memuru ücreti, 1.026,38 TL defter tasdik ücreti ve damga vergisi toplamı 2.526,38 TL'nin yarısı olan 1.263,19 TL'yi davalıdan talep edebileceği, davacı yemin deliline dayanmadığından ispat edemediği alacak kısmı yönünden davalı tarafa yemin edâ ettirilmediği; yine davalı tarafça her ne kadar 15.250,00 TL'lik borç ödemesi yapıldığı savunulmuşsa da, bu konuda sunulan belgelerin ödemeyi ispatlar nitelikte olmadığı bu nedenle davalının ödeme savunmasına itibar edilmediği,

davacının davalıdan toplamda 24.004,38 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 24.004,38 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişken oranı yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı her iki tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, davacı tarafından sunulan 18.01.2005 tarihli "20.10.2004 ve 31.10.2004 Tarihi Arasında ...'ın Şirkete Yapmış Olduğu Ödemeler" başlıklı belgedeki imzaya davalı yanca itiraz edilmediği, anılan belgede davacının yaptığı anlaşılan ödemelerden 14.305,00 TL ve 1.278,00 TL'lik ödemelerin davalının şahsına yapıldığının net olarak anlaşıldığı,davalı her ne kadar davacıya 15.250,00 TL olarak fazlasıyla borcunu ödediği savunmuşsa da geri ödemeye ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı,

bu ödemeler yönünden dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürüldüğüne ilişkin bir belge de bulunmadığından ilk derece mahkemesince bu ödemeler yönünden davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesinde bir isabetsizlik görülmediği,

davacının şirketin tasfiyesi nedeniyle tasfiye memuruna ödediği tespit edilen 1.500,00 TL ile şirket için yaptığı toplam 1.026,38 TL beyanname ve damga vergisi ödemeleri toplamı 2.526,38 TL'nin 1/2'si olan 1.263,19 TL'nin, şirketin tasfiye nedeniyle kapanış işlemlerinin gereği olarak ödendiği ve %50 ortak olan davalıdan talep edilebileceği, ancak davacının şirket için yaptığı bu masraflara ilişkin talep hakkının ödeme tarihinde doğduğu ve davalı yönünden temerrüt ödeme tarihinde gerçekleştiğinden 1.263,19 TL'yi oluşturan kalemler yönünden ödeme tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği,

2.621,00 TL'nin de tahsili gerektiğine ilişkin istinaf başvurusuna gelince, bu kalem alacağı ispat maksatlı sunulan 06.02.2005 tarihli fotokopi belgede davalının imzası yer almadığı gibi, sözü edilen belgenin davalının kabulünde de olmadığı,

mahkeme kararında hükmedilen 6.645,00 TL'ye yönelik istinaf başvurusu yönünden ise, her ne kadar ilk derece mahkemesince 18.01.2005 tarihli belgede yer alan ve dava dışı Hikmet Sayan, Kadir Şimşek ve Muzaffer Ünal'a yapıldığı görülen toplam 6.645,00 TL'nin davalının şahsi borçlarına karşılık yapılan ödemeler olduğu kabul edilmiş ise de, anılan belgede bu hususta bir açıklama bulunmadığı ve bu ödemelerin davalı yanca kabul edilmediği, davacı yanca da bu miktar ödemenin davalının şahsına yapıldığına ilişkin başkaca delil sunulmadığı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulü ile, 16.846,19 TL'nin 15.583,00 TL'lik kısmına dava tarihinden; kalan kısmına ise ödeme tarihlerinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.