Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2355 K.2020/653

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/01/2019 tarih ve 2014/1449-2019/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yurtdışında tescilli panentlere konu çöp toplama sistemlerinin davalı şirket tarafından iltibas yaratacak şekilde birebir kopyaladığını, söz konusu kamyonlar ve konteynırların Avcılar Belediyesi tarafından kullanıldığını, bu durumun haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalı şirketin vaki haksız rekabeti nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararlardan şimdilik 10.000.- TL'lik kısmının tazminine, davalı şirketin tecavüze ilişkin mahkeme kararının hüküm ve gerekçe özetinin masrafının davalıya ait olmak üzere Türkiye’de yayınlanan tirajı en yüksek 5 gazetede birer kez yayınlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilince üretilen ürünlerin özgün olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait ürünler ile davalıya ait ürünlerin eş değer olduğu, birebir aynı ürün olmadığı, iltibas yaratmadığı dolayısıyla haksız rekabet sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.