Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2691 K.2020/803

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09/03/2017 tarih ve 2014/375 E- 2017/157 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/03/2019 tarih ve 2017/886 E- 2019/510 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı – karşı davalı vekili, davacı şirketin 13/12/2010 tarihinde kurulduğunu, davalı şirketin ise bu tarihten kısa bir süre sonra 24/01/2011 tarihinde kurulduğunu, her iki şirketin kurucu ortaklarından bir kısmının aynı kişiler olduğunu, “CW-Enerji” ibaresi üzerinde önceye dayalı hak sahibi davacı iken davalının kötüniyetli olarak bu ibareyi marka olarak tescil ettirdiğini, ayrıca markanın davacının ticaret unvanına da tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2013/41757 sayılı “CW- enerji + Şekil” markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiş, aynı savunmalarla karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı – karşı davacı vekili, davacı şirketin kurucularının Tarzan Tarık Savran ve Timur Werner Taşdemir’in davalı şirketin de kurucu ortaklarından olduğunu, bu kişiler hisselerini devretmeden önce “CW Enerji” ibaresinin davalı şirket tarafından kullanıldığını, davacı şirketin buna ses çıkarmadığını, bu ibare üzerinde hak sahibinin davalı şirket olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak asıl davanın reddine karar verilmesini istemiş, davacı- karşı davalının 2013/45300 sayılı “CW Enerji + Şekil” markasının davalı şirket markası ile iltibasa sebep olduğunu ileri sürerek markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, “CW Enerji” ibaresi üzerinde öncelik hakkının davacıya ait olduğu, davalının davacı şirketle iş yapmasına ve bu ibareyi kullandığını bilmesine rağmen ibareyi marka olarak tescil ettirmesinin kötiniyetli bir davranış olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2013/41757 sayılı “CW- enerji + Şekil” markanın hükümsüzlüğüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davalı - karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce, dava konusu ibare üzerinde öncelik hakkının davacı – karşı davalıda olduğu, davalı – karşı davacının daha önce “cwenergy.com” ve [email protected] internet alan adlarını kullanması dikkate alındığında bu ibareyi marka olarak tescil ettirmek istemesinin kötüniyetli bir davranış olmadığı,

bu itibarla davacı-karşı davalının faaliyet alanı ile ilgili olmayan mal ve hizmetler bakımından asıl dava kapsamında hükümsüzlük kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı-karşı davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak asıl davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2013/41757 nolu markanın 35. sınıfta yer alan "reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil).

Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarında verinin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat - ihracat acenta hizmetleri.

Ticari ve sinai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık arttırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi" hizmetleri dışında kalan sınıf ve alt sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin asıl davadaki talebin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.