Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2720 K.2020/1247

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/02/2018 tarih ve 2014/337 E. - 2018/65 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 13/03/2019 tarih ve 2018/498 E. - 2019/388 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı şirketin, Tasfiye Halinde Akdeniz Taşımacılığı A.Ş. ve Tasfiye Halinde Marmara Transport Gemi San. ve İnşaat A.Ş.'nin, diğer davacı ...'nin ise bu iki şirketle birlikte Tasfiye Halinde Ege Deniz Ticaret ve Taşmacılık A.Ş.'nin hissedarı olduklarını, davalının adı geçen üç şirketin yönetim kurulu başkanlığını yürüttüğünü ve aynı zamanda dava dışı Dantek Danış. Taah. Müh. Tek. Hiz. Tic. ve San.

A.Ş.'nin büyük hissedarı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, davalının yetkilerini kötüye kullanarak kendilerinin ortak olduğu bu üç şirketin aleyhine davalının ortak ve yönetici olduğu Dantek şirketi lehine menfaat temin ettiğini, daha sonra 01/05/2007 tarihinde de Dantek Danışmanlık ...

A.Ş.'deki hisselerini 3. kişilere satmak suretiyle kendisine ve ailesine haksız kazanç sağladığını ileri sürerek adı geçen her bir şirket lehine şimdilik 10.000 TL olmak üzere toplam 30.000 TL ortaklık zararının zararlandırıcı eylemlerin gerçekleştiği tarihten itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının yöneticisi, davacıların hissedarı oldukları her 3 şirket hakkında 09/04/2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında tasfiye kararı alındığını, söz konusu genel kurula davacıların da katıldığını, iddia edilen işlemlerin 1999-2003 yıllarına ait olduğunu ve TTK'nın 309/4. maddesi gereğince 2 yıllık zamanaşımı süresi dolduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların zararı ve sorumlu kişiyi en geç 04/04/2009 tarihinde öğrendikleri, davanın 2 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davaya konu zarar doğurduğu iddia edilen işlemlerin 04/04/2009 tarihli genel kurulda açık bir şekilde görüşülüp görüşülmediğinin ilk derece mahkemesince araştırılmadığı, 02/02/2016 havale tarihli bilirkişi raporunda da bu hususların genel kurul toplantısında görüşülmediğinin belirtildiği, davacıların dava dilekçelerinde belirttikleri zararlandırıcı işlemlerin 1999-2003 yılları arasında yapıldığı, taşınmazların davalının kızı adına en son tescil tarihinin 30/04/2007, Tasfiye halinde Marmara Trasport Gemi San. ve İnş.

A.Ş. ile Dantek Danışmanlık Taahhüt Mühendislik Teknik Hiz. Tic. ve San. A.Ş. arasında imzalanan Marmara tersanesinin yönetim sözleşmesinin fesih tarihinin 30/04/2007, davalının dava dışı Dantek Danışmanlık Taahhüt Mühendislik Teknik Hiz. Tic. ve San.

A.Ş.deki hisselerini devir tarihinin ise 01/05/2007 olduğu, davanın 02/05/2012 tarihinde açıldığı, tüm bu işlemler üzerinden 5 yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihi itibariyle dolduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun gerekçe yönünden kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.