Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/289 K.2020/3104

Taraflar arasında görülen davada Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13/07/2016 gün ve 2015/365 - 2016/380 sayılı kararı onayan Daire'nin 25/09/2018 gün ve 2016/14558 - 2018/5651 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının genel müdürü iken ücretini tam ve zamanında alamadığını, davalının yönetim kurulu tarafından süresiz yıllık izne çıkarılmakla görevini yapmasının engellendiğini, müvekkiline psikolojik baskı yapıldığını, bu nedenle müvekkilince davalı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek genel müdürlük, yönetim kurulu üyeliği ve bağlı şirketlerin yöneticiliğinden kalan ücret, ihbar, kıdem alacaklarına ve kötü niyet tazminatına karşılık 10.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Islah ile talebini kıdem tazminatı için 37.614,13 TL yıllık izin ücreti için 24.138,67 TL ücret alacağına karşılık 87.614,13 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, brüt 25.482,81 TL kıdem tazminatının dava tarihi 28.02.2012 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, net 87.804,14 TL ücret alacağının 6.000.- TL'sinin dava tarihi 28.02.2012 tarihinden, geri kalan kısmının ise ıslah tarihi olan 17.01.2014 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, brüt 24.138,67 TL izin ücreti alacağının 1.000.- TL'sinin dava tarihi 28.02.2012 tarihinden, geri kalan kısmının ise ıslah tarihi olan 17.01.2014 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2014/2091 Esas- 2014/12808 Karar sayılı ilamı ile uyuşmazlığın ticaret mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyularak verilen görevsizlik kararının aynı Dairenin 2014/21850 Esas- 2015/6394 sayılı ilamı ile onanmasına ve davacının kıdem tazminatına esas hizmet süresinin işçi statüsü ile çalıştığı dönem nazara alınarak belirlenmiş olmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.