Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2989 K.2020/797

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11/04/2019 tarih ve 2019/70-2019/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı kurum vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 2007/65142 sayılı, 09. ve 35. sınıflarda tescilli "SUNGLASS HUT+şekil" ve 2010/64338 sayılı 35. sınıfta tescilli “SUNGLASS HUT” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan, 2013/28112 sayılı, "HİT SUNGLASSES" ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakılarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, anılan karara karşı YİDK nezdinde yapmış oldukları itirazın ise iltibas vakıasına dayalı olarak kısmen kabul edildiğini ancak iddia ettikleri hususlar doğrultusunda başvurunun tümüyle reddi gerektiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, davacı markalarının tescilli olduğu sınıflar ile davalının kalan mal/hizmetlerinin iltibas yaratmasının mümkün olmadığını, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı yanca, davalı şirketin daha önceden tescil ettirdiği, 2011/89317 ve 2011/89308 sayılı ve “HIT SUNGLASSES” ve SUNGLASSES HIT ibareli markalarının hükümsüz kılınması istemiyle İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi nezdinde dava açıldığı, yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği ve kararın Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiği, ayrıca, davalı şirket ortaklarından iki tanesinin ortağı oldukları iddia edilen Opmar Optik Ltd.

Şti’de davacının ürettiği güneş gözlüklerini sattıklarına ilişkin delillerin de dosyada mübrez olduğu, davalının, daha önce hükümsüz kılınan markaların aynısını tekrardan tescil ettirmek istemesinin kötü niyete işaret ettiği, davacının hükümsüzlüğe mesnet gösterdiği markalar ile dava konusu marka arasında benzerlik olması da dikkate alındığında dava konusu markanın kötü niyetli olarak tescil edilmek istendiği sonucuna varılacağı, kötü niyetli yapıldığı kabul edilen marka başvurusunun tüm mal ve hizmetlerde reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davaya konu YİDK kararının iptaline,

başvuruya konu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kurum kararının iptali ile başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı yanca, davalı şirketin daha önceden tescil ettirdiği, 2011/89317 ve 2011/89308 sayılı ve “HIT SUNGLASSES” ve SUNGLASSES HIT ibareli markalarının hükümsüz kılınması istemiyle İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi nezdinde dava açıldığı, yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği ve kararın Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiği, davalının daha önce hükümsüz kılınan markalarla ayniyet içeren yeni bir markayı tescil ettirmek istemesinin başvurunun kötü niyetle yapıldığını gösterdiği gerekçesiyle YİDK kararının iptali davası yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak davaya konu, 2013/28112 sayılı ve “hit sunglasses” ibareli marka başvurusu 27.03.2013 tarihinde yapılmış olup, mahkemece kötü niyete dayanak yapılan dava ise, 03.12.2013 tarihinde açılmış, 09.12.2014 tarihinde karara çıkmış ve 03.02.2015 tarihinde taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.Bu hale göre,

hükümsüzlük davasının açılma tarihinden yaklaşık 9 ay önceki bir tarihe tekabül eden marka başvurusunun hükümsüzlük kararının sonucunu etkisiz kılmak amacıyla yapılan kötü niyetli bir başvuru olduğu söylenemeyeceğinden mahkemece bu gerekçeyle YİDK kararının iptali yönünden davanın kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiş ve hüküm bu nedenle dava bozmayı gerektirmiştir.