Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3103 K.2021/1023

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.12.2015 gün ve 2015/220 E. - 2015/508 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 15.04.2019 gün ve 2019/637 E. - 2019/2992 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile PTT Kargo Taşıma Sözleşmesi imzaladığını, davalının yıllık 4.500 adet kargo göndermeyi taahhüt ettiğini, buna karşılık tarife üzerinden % 50 indirim uygulanmak suretiyle belirlenecek fiyat üzerinden gönderilerin taşınacağının kararlaştırıldığını, ancak davalının taahhüt ettiği gönderi sayısına ulaşamadığını, 2.464 adet kargo gönderdiğini, karşılığında 31.707,45 TL ödeme yaptığını, bu durumda % 50 indirim oranı uygulanmayıp tarife gereği % 10 indirim oranının uygulanması gerektiğini, 25.365,96 TL ücret farkının oluştuğunu, davalıya bildirim yapıldığını, ödenmemesi üzerine icra takibi yapıldığını, borçlunun takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, takibin devamını, davalı borçlunun icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.