Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3192 K.2021/1575

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.02.2017 gün ve 2015/12 - 2017/54 sayılı kararı onayan Daire'nin 03.04.2019 gün ve 2018/75 - 2019/2617 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı nezdinde sigortalı boru hattında 04.05.2008 tarihinde hasar meydana geldiğini, hasarın 750.894,83 USD harcanarak müvekkilince tamir edildiğini, 100.000 USD'lik muafiyet indiriminden sonra kalan 650.894,83 USD'nin davalı şirketçe ödenmediğini ileri sürerek, 650.894,83 USD'nin hasar tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 10.01.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, alacağa 214.488,21 USD faiz işlediğini belirterek, bu miktarın da tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.