Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3425 K.2021/1332

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07.11.2017 gün ve 2017/136 E. - 2017/205 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 10.04.2019 gün ve 2018/861E. - 2019/2855 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, aynı sektörde iştigal ettikleri, davalı adına 2006/08381 sayı ile tescilli "UNO DÖRT KÖŞE" ibareli markanın 556 sayılı KHK’nın 14. maddesi uyarınca tescil edildiği tarihten itibaren ciddi bir şekilde kullanılmadığını ileri sürerek, hükümsüzlüğüne ve sicilden terkini ile davaya konu markanın üçüncü kişilere devrinin önlenmesine dair ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, "Uno+şekil" markasının müvekkil şirket adına ilk olarak 14/06/1991 tarih ve 127741 numara ile tescil edildiğini, 2001 yılından sonra yenilendiğini, Uno markasına bağlı olmak üzere değişik ürünlerde kullanılan çeşitli eklerle müvekkili adına tescillerinin bulunduğunu, ayrıca "UNO" markasının Türkiye'de tanınmış bir marka olarak, TPMK nezdinde özel/01948 numarası ile tescilli olduğunu, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını ileri sürerek davanın esasa girmeden dava şartı yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre.

556 sayılı KHK'nin 14. maddesinin iptali ile iç hukukumuzda markanın kullanılması zorunluluğunun kalmadığı, bu nedenle TRİPS hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, iptal kararından sonra yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 9. maddesinde de benzer bir hüküm yer almaktaysa da bu hüküm ancak kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için uygulanabileceği, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı nedeniyle davanın konusuz kaldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda davalının dava konusu markayı tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde ciddi bir şekilde kullanmadığı,

davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.