Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3449 K.2019/6650

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24/02/2015 tarih ve 2014/897-2015/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ile davalılar Ortadoğu Antalya Liman İşletmesi ve ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş.'ne ait Antalya Limanı’nın işletme hakkının 31/08/1998 tarihinde Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiğini, işletme hakkı toplam bedeli 29.000.000 USD olarak belirlenip, 4 eşit taksitle ödenmesinin kararlaştırıldığını, 6.351.290 USD’lik son taksitin ödenmemesi nedeniyle teminat mektubunun paraya çevrildiğini, davalıların 10/10/2002 tarihinde toplam 6.488.154 USD’lik ödeme yaptığını, ödeme tarihine kadar geçen süre için tahakkuk eden gecikme faizi ve cezai şart tutarı olan toplam 108.278 USD’nin tazmin edilmediğini ileri sürerek 4.740 USD gecikme faizi , 103.538 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278 USD’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dava hakkında verilen kararın yargıtay tarafından onanmakla kesinleştiği, birleşen dosya yönünden kararın bozulduğu, teminat mektubu tazmin talebinin 25/09/2002’ de tebliğ edildiği, 10/10/2002 tarihinde 5.800.000 USD ve 551.290 dönem faizi olmak üzere toplam 6.351.290 USD ödeme yapıldığı,

uyuşmazlıkta tazmin talebinin tebliğ tarihinden ödeme tarihine kadar ana para ve faiz toplamına gecikme faizi ve cezai şart hesaplanması gerektiği, buna göre hesaplanan gecikme faizinin 26.463,37 TL, aynı dönem için bir aylık %1.5 oran üzerinden cezai şart alacağının ise 95.269,35 TL olduğu, davacının dava dilekçesinde 4.740 USD gecikme faizi ve 103.538 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278 USD alacak talep ettiği, ancak karar düzeltme dilekçesinde 51.191 USD gecikme faizi ve 95.321 USD cezai şart olmak üzere yapılan ödeme düşüldükten sonra 13.088 USD alacak istenmiş olduğu,

yapılan hesaplamada 26.463,37 USD gecikme faizi belirlenmiş ise de, dava dilekçesinde gecikme faizi olarak toplam 4.740 USD istendiğinden taleple bağlı kalınarak gecikme faizinin 4.740 USD olarak bilerlendiği, toplam 13.088 USD talepten 4.740 USD gecikme faizi düşüldüğünde cezai şart talebinin ise 8.348 USD olarak kabul edildiği,

davacı vekilinin 31/08/2002 ile 11/09/2002 tarihleri arasında Libor faizi uygulanmasını talep etmiş ise de, 31/08/2002’ den tazmin talebinin tebliğ tarihi olan 25/09/2002 tarihine kadar herhangi bir faiz uygulanmaksızın hesaplanan gecikme faizi ve cezai şart alacağı davacı talebini aştığından 31/08/2002-25/09/2002 tarihleri arasında dönem faizi veya libor uygulanmasına gerek görülmediği, teminat mektubunu veren ve ödeyen bankanın devredildiği ... nin ve 31/08/1998 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinin işletme hakkı bedeli ve ödeme şekli başlıklı 2. maddesi gereğince davalı ...Ş 'nin sorumlu olduğu kanaatine ulaşıldığı,

Sümerbank'ın Oyak Bank’a devrine ilişkin hisse devri sözleşmesinde tüm borç ve taahhütlerin ... tarafından üstlenildiğinden Oyak Bank'ın sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle Birleşen 2006/781 esas sayılı dosyada davacının davasının kısmen kabulü ile 13.088 USD alacağın 10/10/2002 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı kanunun 4-a maddesinde ön görülen faizi ile birlikte davalılar ... ve Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.’den tahsiline, Davalı Oyak Bank A.Ş.’ye yönelik davanın pasif husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar Ortadoğu Antalya Liman İşletmesi vekili ve ... vekili temyiz etmiştir. 1-Birleşen Dava, işletme hakkı bedeline karşılık verilen teminat mektubunun geç paraya çevrilmesi iddiasına dayalı gecikme faizi ve cezai şart tutarının tahsili istemine ilişkindir.

Birleşen davada davacı vekili, Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş' ye ait Antalya Limanı'nın işletme hakkının 31.08.1998 tarihli sözleşme uyarınca davalı ...Ş' ne devredildiğini, devir sözleşmesinde toplam 29.000.000 USD olarak belirlenen işletme hakkı devir bedelinin 5.800.000 USD'lık kısmının sözleşme tarihinde peşin ödendiğini, bakiye tutarın sözleşme tarihini izleyen 4 yılda yıllık % 10 oranında tahakkuk edecek faiziyle 4 eşit taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığını, son taksit bedelinin ödenmemesi üzerine sözleşmenin teminatını oluşturan teminat mektuplarının nakde çevrilmesi için 25.09.2002 tarihinde tazmin talebinde bulunulduğunu,

bu talep üzerine davacıya toplam 6.488.154 USD ödeme yapıldığı, iki adette toplam 6.488.154 USD' lik mektup tazmin talebinin geç yerine getirilmesi nedeniyle 108.278 USD'lik alacak doğduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, tazmin talebi tebliğ tarihi 25/09/2002 tarihinden ödeme tarihi 10/10/2002 tarihine kadar geçen 15 günlük süre için %10 oran üzerinden gecikme faizinin 26.463,37 TL, aynı dönem için bir aylık %1.5 oran üzerinden cezai şart alacağının ise 95.269,35 TL olarak hesaplandığı, dava dilekçesinde 4.740 USD gecikme faizi ve 103.538 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278 USD alacak talep edilmişse de, karar düzeltme dilekçesinde 13.088 USD alacak istendiği, taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde 4.740 USD gecikme faizi ve 103.538 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278 USD’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş olup, davacı vekilinin 9.01.2012 tarihli önceki kararı aleyhine verdiği 20.03.2012 tarihli karar düzeltme dilekçesi içeriğinde alacak miktarına yönelik feragat beyanı yer almamaktadır.

Bu halde, mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz’in 15.06.2012 tarih 2012/7229 – 2012/10679 sayılı bozma ilamında belirtilen hesaplama yöntemiyle alacak miktarının tespit edildikten sonra, dava dilekçesi içeriğinde belirtilen alacak miktarlarının dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Ayıca, kabule göre, 5411 sayılı Kanunun 140. maddesi uyarınca, davalı ING Bank A.Ş.’nin harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm bölümünde yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.

3-Bozma sebep ve şekline göre, kararı temyiz eden davacı vekili ile davalılar Ortadoğu Liman İşletmesi vekili ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.